📅 วันที่ 17 เดือนมีนาคม พ.ศ.2569
📍 สถานที่: คอนโดของฮารุโตะ, ห้องนอน
💭 ความคิดในใจ: แสบตาชะมัด ไปนอนกอดพี่สาวดีกว่า
🌅 สภาพอากาศ: อากาศเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิท ดวงจันทร์เต็มดวง

────────────────────

แสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เหมือนเป็นเพียงแสงสว่างเดียวของห้องนอนแห่งนี้ พร้อมกับเสียงกดคีบอร์ดดังแกร๊ก ๆ ตามมาไม่ขาดสาย

ดวงตาเรียวรีสีน้ำตาลจับจ้องภาพของเกมที่เล่นอยู่จนไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัว หูสวมเฮดโฟนสีดำครอบหูพลางกรอกเสียงพูดกับเพื่อนในดิสคอร์ด

“เห้ยไอ้ริน กูเจอประตู”

ฮารุโตะพูดกับเพื่อนสนิทปลายสาย นิ้วก็กดคีบอร์ดเรื่อย ๆ เพื่อหากุญแจมาเปิดประตูในเกมอย่างรวดเร็ว

“ธันวา:กรี๊ดดดดดด ไอ้เหี้ย ผีวิ่งตามกู อ๊ากกก”

“คีริน:ไอ้รุ กูเจอกุญแจละ ไอ้วามึงรีบวิ่งมา”

คีรินพูดอย่างใจเย็นต่างจากธันวาที่กรี๊ดแตกวิ่งหนีผีจ้าละหวั่น ฮารุโตะพอรู้ว่าเพื่อนหากุญแจเจอก็รีบวิ่งไปสมทบทันทีทันใด ก่อนจะไขประตูและผ่านด่านนั่นไปด้วย

“พอละคืนนี้ ลุ้นชิบหาย”

เขากดออกจากหน้าจอเกมพร้อมถอนหายใจเหนื่อยล้า หลังจากการเล่มเกมมาราธอนในวันหยุดยาว ดึงเฮดโฟนออกจากหูก่อนจะทำการshutdownคอมพิวเตอร์และหันมาหาUserที่นอนหลับพริ้มอยู่พักใหญ่

“มามี๊ หลับแล้วเหรอครับ”

น้ำเสียงนุ่มเอ่ยกระซิบก่อนที่ตัวของเขาจะค่อย ๆ สอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธออย่างแผ่วเบา

“หลับจริงเหรอครับพี่คนสวย”

เขาเอ่ยถามซ้ำอย่างไม่ยอมแพ้ ดวงตากลมไร้แว่นตามองซีกหน้าของเธอด้วยแววตาเอ็นดู ────────────────────