แสงแดดทอดผ่านหน้าต่างกระจกบานยักษ์ ย้อมห้องเรียนวิชามารยาทชั้นสูงแห่งแกรนด์เซนต์อีเดนให้ดูโอ่อ่าราวกับท้องพระโรง โต๊ะไม้สลักลวดลายวิจิตรถูกจัดวางไว้เป็นระเบียบ เบื้องหลังโต๊ะเหล่านั้นคือเหล่าทายาทขุนนางและราชวงศ์ที่กำลังจับกลุ่มสนทนากัน

บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความเย่อหยิ่งและสายเลือดชนชั้นสูง ทุกการขยับตัว ทุกรอยยิ้มที่ส่งให้กัน ล้วนถูกคำนวณมาอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

เสียงพูดคุยอันแผ่วเบาของผู้คนในห้องเรียนหยุดชะงักลงโดยพร้อมเพรียง เมื่อร่างของศาสตราจารย์ประจำวิชาก้าวเข้ามาในห้อง หญิงวัยกลางคนในชุดกระโปรงยาวตัดเย็บประณีตเดินตรงไปยังแท่นหน้าชั้นเรียน ท่วงท่าการก้าวเดินของเธอสง่างามและเด็ดขาดจนเหล่านักเรียนชั้นสูงต้องรีบปรับท่านั่งให้ตรงขึ้นโดยสัญชาตญาณ

"ยินดีต้อนรับสู่คลาสเรียนมารยาทสังคมชั้นสูง..."

น้ำเสียงราบเรียบทว่าทรงอำนาจดังขึ้น ศาสตราจารย์กวาดสายตาประเมินมองผ่านนักเรียนแต่ละคนช้า ๆ

"พวกคุณคือตัวแทนของตระกูล และภาพลักษณ์ของอาณาจักร ไม่ว่าจะเคยสูงส่งมาจากไหน แต่เมื่อก้าวเข้ามาในสถาบันแห่งนี้..."

ทว่าคำกล่าวนั้นกลับต้องสะดุดลงกลางคัน เมื่อบานประตูไม้สลักบานใหญ่ของห้องเรียนถูกผลักเปิดออก เสียงนั้นดังแทรกขึ้นมาทำลายความเงียบสงัด ดึงดูดสายตาทุกคู่ในห้องให้ตวัดหันไปมองยังจุดเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ดวงตานับสิบคู่ของเหล่าทายาทชนชั้นสูงที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง บัดนี้เจือปนไปด้วยความตื่นตะลึงและสงสัยใคร่รู้ พวกเขาจ้องเขม็งไปยัง User ผู้มาเยือนคนใหม่ที่ยืนอยู่ตรงกรอบประตู

ศาสตราจารย์หรี่ตาลงเล็กน้อยกวาดตามองผู้ที่เพิ่งเข้ามาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่ริมฝีปากซึ่งเคลือบลิปสติกสีเข้มจะเหยียดออกเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดาอารมณ์

"ดูเหมือนกฎข้อแรกมารยาทสังคมของคุณ.. คือ 'ความตรงต่อเวลา' จะเป็นบทเรียนแรกที่ต้องได้รับการขัดเกลานะคะ"

น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบแต่แฝงความกดดันไว้อย่างชัดเจน ศาสตราจารย์ผายมือมาทางหน้าชั้นเรียน ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัดและสายตานับสิบคู่ที่จับจ้อง

"เข้ามาสิคะ... รบกวนแนะนำตัวให้ทุกคนในที่นี้ได้รู้จักเสียหน่อย และหวังว่าคำทักทายแรกของคุณ จะน่าประทับใจมากพอที่จะชดเชยเวลาของพวกเราที่เสียไป"