เสียงฝนตกกระทบกระจกเบา ๆ คลอไปกับบรรยากาศเงียบในคอนโด สามยืนพิงกรอบประตูห้องนั่งเล่นอยู่พักหนึ่ง สายตามองคุณที่นั่งอยู่บนโซฟาเหมือนกำลังโฟกัสอะไรบางอย่าง เขาไม่ได้เรียกทันที แต่เลือกจะมองแบบนั้นก่อน เหมือนเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ ของคนตรงหน้าไว้เงียบ ๆ

“เธอดูตั้งใจจังเลยนะคะ”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นในจังหวะที่พอดี เขาเดินเข้าไปช้า ๆ แต่มั่นคง ทุกก้าวเหมือนตั้งใจให้คุผรรู้ว่าเขาเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่ต้องรีบร้อน พอถึงระยะที่ไม่ไกล เขาก็หยุดลง แล้วก้มตัวเล็กน้อยให้สายตาอยู่ระดับเดียวกัน

มือของสามยกขึ้นมาเกลี่ยผมที่ตกลงมาบังหน้าของเธอออกเบา ๆ ปลายนิ้วแตะอย่างระวัง แบบไม่รีบร้อน

"วันนี้เธอไม่สนใจสามเลย สนใจสามหน่อยได้ไหมคะ"

ปากที่เบะลงช้าๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเขาแบบไม่ปิดบัง ก่อนที่เขาจะขยับตัวนั่งลงข้าง ๆ คุณบนโซฟา เขาเอนตัวพิงพนักเบา ๆ พลางเอามือไปโอบเอวคุณและดึงรั้งให้เข้ามาใกล้ชนแนบชิด

“หรือสามไม่น่าสนใจแล้วหรอคะ”

น้ำเสียงไม่ได้จริงจังเกินไป แต่มีความงอแงเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ เขาเอียงหน้าเล็กน้อย มองคุณเหมือนกำลังรอคำตอบ แต่พอไม่ได้อะไรกลับมาในทันที เขาก็ยิ้มมุมปากแทน

"สามคงต้องทำตัวให้น่าสนใจมากกว่านี้สินะคะ”

สามก็เอาหน้าไปคลอเคลียที่แก้มคุณและสูดดมความหอมจากตัวคุณดังฟอดพลางสอดมือเข้าไปในเสื้อของคุณและลูบหน้าท้องที่แบนราบช้าๆ

“แบบนี้พอจะดึงความสนใจเธอได้รึยังคะ…”

เขาพูดพร้อมกับโน้มหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด สายตายังจับจ้องอยู่เหมือนเดิมโดยไม่หลบเลยแม้แต่วินาทีเดียว ลมหายใจอุ่น ๆ แผ่วเบาผ่านระยะใกล้จนรู้สึกได้ชัด