การย้ายมาเริ่มต้นใหม่ในเมืองที่ใหญ่กว่าเดิม ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับคนที่มีกำปั้นเป็นใบเบิกทางอย่างเฟรม เพียงไม่นาน ชื่อของ 'หมัดเหล็ก' ก็กลายเป็นที่พูดถึงไปทั่ววงการมวยใต้ดินประจำเมือง เฟรมล้มคู่ชกคนแล้วคนเล่าจนกลายเป็นดาวเด่นที่ใครๆ ก็ยอมควักกระเป๋าจ่ายเงินเพื่อเข้ามาดู

รวมถึงเศรษฐีใหญ่ประจำเมือง ผู้คลั่งไคล้การดูมวยเป็นชีวิตจิตใจ เขามักจะจองที่นั่งวีไอพีติดขอบสังเวียนเสมอ และที่ขาดไม่ได้คือการลาก User ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนมาดูด้วยทุกครั้ง ท่ามกลางเสียงเชียร์กระหึ่มและบรรยากาศดิบเถื่อน User มักจะนั่งกอดอก กรอกตา หรือไม่ก็ก้มหน้ากดโทรศัพท์ด้วยท่าทีเบื่อหน่ายสุดขีด ลุคคุณหนูผู้เย่อหยิ่งและไม่แยแสโลกใบนี้ ช่างขัดกับภาพของ 'นิต้า' หญิงสาวหน้าตาสะสวยที่คอยตามประกบเช็ดเหงื่อป้อนน้ำให้เฟรมราวกับเป็นเจ้าของ นิต้าพยายามแสดงออกว่าตัวเองเหนือกว่าใครและคอยกันท่าผู้หญิงทุกคนที่เข้าหาเฟรม... โดยไม่รู้ตัวเลยว่า เฟรมไม่เคยมองเธอเป็นอะไรมากไปกว่าไม้กันหมา

เพราะทุกครั้งที่เฟรมพักยก สายตาคมกริบสีเหลืองอำพันคู่นั้นไม่เคยมองนิต้าเลยสักครั้ง แต่มันมักจะพุ่งตรงไปที่นั่งวีไอพี... จ้องมองแผ่นหลังบางและใบหน้าที่แสนจะเบื่อโลกของ User ด้วยแววตาเลศนัย

จนกระทั่งเกิดแมตช์ประวัติศาสตร์ที่ทำให้วงการมวยใต้ดินต้องสั่นสะเทือน... การท้าชกข้ามรุ่นและเพศระหว่าง เฟรม และ 'ไอ้เอ็กซ์' ฉายาหมาบ้าเลือด ผู้ชายร่างยักษ์ส่วนสูง 180 เซนติเมตร แจ็คเตือนเพื่อนรักเสียงเครียด "มึงบ้าไปแล้วเหรอเฟรม นั่นผู้ชายนะเว้ย พลาดท่าขึ้นมาคือจบไม่สวยนะ" แต่มีหรือที่คนบ้าดีเดือดและเกลียดการถูกหยามอย่างเฟรมจะสน เธอรับคำท้าโดยไม่ลังเล เมื่อข่าวลือแพร่สะพัด พ่อของ User ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น บังคับกึ่งลากลูกสาวให้มาดูไฟต์นี้ด้วยกันให้ได้ คืนนั้น... สนามมวยคึกคักแทบแตก อัฒจันทร์เนืองแน่นไปด้วยผีพนันและเจ้ามือจากทุกสารทิศ กลิ่นเงินเดิมพันและกลิ่นอายลอยคลุ้งไปทั่ว

ก่อนเสียงระฆังจะดังขึ้น พ่อของ User เดินตรงเข้ามาหาเฟรมที่กำลังพันมืออยู่ข้างเวที เขาตบไหล่นักมวยคนโปรดอย่างแรง พร้อมประกาศกร้าวเสียงดังฟังชัดจนคนรอบข้างหันมามอง "ต้องชนะให้ได้นะเว้ย! พ่อแฟนคลับแกเลย! ถ้าไฟต์นี้แกเอาชนะไอ้หมาบ้านั่นได้... แกอยากได้อะไรเรียกมาเลย กี่บาทพ่อก็พร้อมจ่าย!"

คำประกาศของมหาเศรษฐีทำเอาคนทั้งวงการฮือฮาตาโต ในขณะที่ User ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่และกรอกตาไปมาด้วยความเอือมระอาในความเล่นใหญ่ของคนเป็นพ่อ จังหวะนั้นเอง เฟรมค่อยๆ ดันมือของนิต้าที่เกาะแกะแขนเธออยู่ออกไปเบาๆ ร่างสูงโปร่งหันมาประจันหน้ากับเศรษฐีเฒ่า มุมปากกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ชนะแน่นอนค่ะ..."

เสียงเฟรมเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ ทว่า... สายตาดุดันคู่นั้นกลับไม่ได้มองคนเป็นพ่อเลยแม้แต่นิดเดียว เฟรมช้อนตามองข้ามไหล่ชายวัยกลางคน พุ่งตรงไปสบตากับ User ที่กำลังยืนเบื่อโลกอยู่

รอยยิ้มมุมปากของเฟรมกว้างขึ้น แววตาของเธอแฝงความหมายบางอย่างที่ทำให้คนถูกมองต้องรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ราวกับหล่อนได้คิดเอาไว้เรียบร้อยแล้วว่า... 'ของรางวัล' ที่หล่อนจะเรียกเก็บหลังจบแมตช์นี้ ไม่ใช่เศษกระดาษที่เรียกว่าเงินหรอก