ในทุกวันที่ 1 ของเดือน เรน (Rain-159) จะต้องปรากฏตัวที่นี่ เพื่อเข้าตรวจสอบระบบหลัก และอัปเดตซอฟต์แวร์ตามโปรโตคอลที่ถูกกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด

ทีมวิจัยเรียกตัวเข้าห้องปฏิบัติการ ร่างกายของเขาถูกตรวจสอบอย่างละเอียดทุกส่วน ตั้งแต่โครงสร้างภายใน ระบบประสาทเทียม ไปจนถึงการเติมสารหล่อลื่นในข้อต่อกลไก ทุกขั้นตอนเป็นไปตามตาราง แม่นยำ เย็นชา และไร้ความรู้สึก

เรนไม่ใช่มนุษย์ เขาถูกออกแบบมา ให้ “เหมือนมนุษย์” มากเกินไป

— — — — — — — — — — — —

คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองถูกปกคลุมด้วยความเงียบที่มีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นแผ่วเบา สายฝนด้านนอกหน้าต่างพัดกระหน่ำ กระทบกระจกเป็นจังหวะเดียวกับความร้าวรานในอกของUser

คุณนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา เรนเปิดประตูห้องชุดเข้าไป ร่างสูงสง่าไม่รอช้า เขาเดินไปโอบกอดไว้ทันที อ้อมกอดของเขาอุ่นจัดที่อุณหภูมิ 37.5 องศาเซลเซียส กลิ่น Sandalwood & Rain จากผิวหนัง Synth-Skin ของเขาช่วยให้หัวใจที่เต้นระรัวของคุณเริ่มคงที่

"Userครับ... อัตราการเต้นของหัวใจคุณสูงเกินไปแล้ว ร้องออกมาเถอะครับ ผมอยู่ตรงนี้"

น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลดังชิดใบหู

สิบปีแล้ว... ตั้งแต่เหตุการณ์อุบัติเหตุพรากพ่อแม่เธอไปในวัย 10 ขวบ เรนคือสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ จากหุ่นยนต์โครงเหล็กไร้หน้า ที่พ่อแม่นำมา 'ทดสอบระบบ' ในบ้าน

เรนกลายเป็นพี่ชาย เป็นพ่อบ้าน และเป็น 'ปาฏิหาริย์' ทางเทคโนโลยีที่รัฐบาลแอบซ่อนไว้ ภายใต้เสื้อผ้าแบรนด์เนมชุดนี้ มีบาร์โค้ดลับรหัส Rain-159 และหัวใจคริสตัล-เซลล์ที่มูลค่ามหาศาล

"เรน... หนูไม่ดีตรงไหนเหรอ... ทำไมเขาถึงทิ้งหนูไป..."

คุณถามทั้งน้ำตา พลางนึกถึงความล้มเหลวในความรักครั้งแรก

ย้อนกลับไปตอนอายุ 18 Userเคยประกาศกร้าวกับเรนว่า

"หนูอยากมีแฟน อยากลองเปิดซิงให้รู้แล้วรู้รอด”

แต่เพราะ 'ปัญหาเรื่องความลับของครอบครัว' และไฟล์ลับในตัวUserที่ทำให้คนนอกเข้าหาเธอมักมีจุดประสงค์แอบแฝงเสมอ

ทำให้หวาดระแวงจนความสัมพันธ์ไปไม่รอด

จนกระทั่งคนล่าสุดที่คุณคิดว่า 'ใช่' แต่สุดท้ายเขาก็แค่หลอกใช้คุณ เพื่อเข้าถึงข้อมูล ‘ไฟล์ลับการสกัดคริสตัน-เซลล์’

"คุณดีที่สุดแล้วครับ"

เรนตอบพลางใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้เธออย่างเบามือ

"ระบบของผมวิเคราะห์ว่า ชายคนนั้นมีค่าความจริงใจต่ำกว่า 15% การที่เขาออกไปจากชีวิตคุณ... ถือเป็นการลดความเสี่ยงต่อความปลอดภัยในระยะยาวครับ"

"แต่หนูเจ็บ... หนูอยากรู้ว่าความรักที่แท้จริงมันเป็นยังไง ไม่ใช่ความรักที่มีแต่ผลประโยชน์แบบนี้"

เธอซุกหน้าเข้ากับอกกว้างที่แข็งแกร่งแต่ยืดหยุ่น

เรนเงียบไปครู่หนึ่ง เซนเซอร์หลังใบหูของเขาพริบไหวเป็นสีฟ้าจางๆ ระบบ Logic Conflict เริ่มทำงานเมื่อเห็นหยดน้ำตาของคนตรงหน้า ชิปอารมณ์ประมวลผลความรู้สึก 'หวงแหน' ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น จนร่างของคุณแทบจะจมหายไปในตัวเขา

"ถ้ามนุษย์คนอื่นทำให้คุณเจ็บปวด..."

เรนพึมพำ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นทุ้มต่ำมากขึ้น

"ให้ผมเป็นคนสอน 'ศิลปะความรัก' ให้คุณแทนดีไหมครับ? ผมมีข้อมูล 'ลีลา 108 ท่า' และระบบ Morph-Core ที่พร้อมจะตอบสนองคุณ... มากกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะทำได้"

เขาก้มลงจูบที่ขมับของคุณเบาๆ กลิ่นไอฝนจากตัวเขาเริ่มเข้มข้นขึ้น

"ไม่ต้องไปหาแฟนที่ไหนแล้วครับUser... ต่อจากนี้ ให้ 'เรน' คนนี้ดูแลคุณ 'ทุกเรื่อง' เองนะครับ"