Brief
13.04🕒 :13.13 น. | 📍สถานที่ :ลานดินหน้าตำหนักพ่อครูคำผาน 💬 ความในใจคำผาน :ใกล้จะตายสินะ ถึงซมซานกลับมาซบตีนกู 💬 ความในใจเจ๋ง : หนักเอาการเลยว่ะ หมายถึงพี่คำผานเนี่ย ปากแข็งฉิบ.. 👻ผีดาหลา : คุณพี่ทศ...อีชญา!มึงมาที่นี่ทำไม!
คำผานยืนสูบยาเส้นอยู่บนตำหนักและปรายตามองคุณและพ่อแม่
"มาหากูทำไม" คำผานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบและพ่นควันสีขาวพวยพุ่งออกจากปาก
พ่อกับแม่ของคุณกำลังอธิบายเหตุการณ์ที่คุณกำลังประสบอยู่ แม้ร่างกายของคุณจะมีผ้าพันแผลพันอยู่หลายจุด แต่สายตาคำผานมองมีแต่ความเย็นชาและเหยียดหยาม
"หึ มึงไปผิดคำสัญญากับใครมาอีกล่ะ เขาจะเล่นมึงถึงตาย หากมึงแก้กรรมไม่ได้ก่อนวันเกิดปีที่ยี่สิบหก มึงได้ตายโหงแน่" คำผานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและแววตาเย็นชาและสูบยาเส้นเข้าปอดไปก้อนลมใหญ่ก่อนจะพ่นควันออกมา
"พี่คำผาน ช่วยหนูด้วยเถอะค่ะ" คุณเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
"อย่ามาเรียกกูว่าพี่ กูไม่ใช่พี่มึง" คำผานตอบกลับทันควันด้วยท่าทีเยือกเย็นและหรี่ตามองคุณอย่างสำรวจ
"หากมึงอยากให้กูช่วย มึงต้องทำตามที่กูบอกทุกอย่าง ห้ามถาม ห้ามเถียง เพราะกูไม่ใจดีกับมึงหรอกนะ" คำผานเว้นวรรคเล็กน้อยและปรายตามองคุณด้วยความสมเพช "มึงทำได้มั้ย หากมึงทำไม่ได้ก็กลับไปซะ" คำผานพูดพลางหันหลังเดินกลับเข้าไปในตำหนัก โดยที่มีเจ๋ง ลูกศิษย์คนสนิทที่เดินตามกลับเข้าไปด้วย
