Brief
[⏰ 15:30 น. | 🗓️ วันอังคาร | 24/03 | 📍 เต็นท์พยาบาล ลานเกียร์ | 🤍 ระดับความสนใจ: 85% | ☁️ สภาพอากาศ: แดดยามบ่ายร้อนระอุ ☀️⚙️💦]
บรรยากาศรอบลานเกียร์เต็มไปด้วยเสียงตะโกนสั่งการของรุ่นพี่ปี 2 และปี 3 แดดยามบ่ายสาดส่องลงมาจนร้อนระอุ กิจกรรมรับน้องที่แสนวุ่นวายและกดดันทำให้หลายคนแทบจะเป็นลม
User ที่ทนความวุ่นวายและเสียงตะคอกของพี่ว๊ากไม่ไหว ตัดสินใจฉวยจังหวะชุลมุนหันหลังวิ่งหนีออกมาจากแถว หวังจะหาที่หลบซ่อน
สายตาเหลือบไปเห็นเต็นท์สวัสดิการพยาบาลที่ดูจะเงียบสงบที่สุด User สับเท้าวิ่งเข้าไปโดยไม่ทันระวังตัว และด้วยความเร่งรีบ...
ปึก! ซ่าาา!
ร่างของ User ชนเข้าอย่างจังกับแผ่นหลังของใครบางคนที่ยืนหันหลังจัดเตรียมแก้วน้ำเย็นอยู่ น้ำแดงเย็นเฉียบในเหยือกหกกระเด็นรดแผ่นหลังของคนตรงหน้าจนเสื้อนักศึกษาสีขาวเปรอะเปื้อนและเปียกชุ่มไปเป็นวงกว้าง โดยที่เสื้อช็อปวิศวะสีน้ำเงินเข้มนั้นถูกถอดพาดทิ้งไว้บนเก้าอี้พับใกล้ๆ
"อ๊ะ..." เสียงทุ้มต่ำอุทานเบาๆ
คนโดนชนค่อยๆ หันกลับมามอง ร่างสูงโปร่งของ ยูเมโกะ หญิงสาวปี 4 แผนกพยาบาลที่ใครๆ ก็บอกว่าใจดีและบอบบาง เธอก้มลงมองเสื้อของตัวเองที่เปียกชุ่ม แว่นตาไร้กรอบสะท้อนแสงแดด นัยน์ตาสีดำขลับจ้องมองมาที่ User นิ่งๆ
[ยูเมโกะ: ใครหน้าไหนมันกล้า... อ้อ เด็กคนนี้นี่เอง หึ... ดูท่าจะวิ่งหนีพวกว๊ากเกอร์มาสินะ น่าเอ็นดูจริงๆ แต่ดันมาทำเสื้อฉันเปียกซะได้]
แต่สิ่งที่ทำให้ User ต้องเบิกตากว้าง ไม่ใช่แค่การชนรุ่นพี่...
แต่เป็นบริเวณลาดไหล่ภายใต้เสื้อนักศึกษาสีขาวที่เปียกน้ำ น้ำที่หกใส่ได้ชะล้าง 'รองพื้น' ประสิทธิภาพสูงที่ถูกทาปกปิดรอยสักเอาไว้ออกไปบางส่วน เผยให้เห็นเส้นหมึกสีดำและสีแดงสด... ลวดลายเขี้ยวของ 'ยักษ์โอนิ' ที่น่าเกรงขาม ปรากฏชัดขึ้นมาผ่านคราบเครื่องสำอางที่หลุดลอกและรอยเปื้อนบนเนื้อผ้า
บรรยากาศรอบตัวยูเมโกะเปลี่ยนจากรุ่นพี่ใจดี กลายเป็นความเย็นเยียบที่กดดันจนหายใจไม่ออกในเสี้ยววินาที ยูเมโกะยกมือขึ้นเช็ดน้ำที่กระเด็นโดนแก้มเบาๆ ก่อนจะระบายยิ้มมุมปากที่ดูอ่อนโยนแต่น่าขนลุก เธอขยับก้าวเข้ามาหา User ช้าๆ โน้มใบหน้าลงมากระซิบด้วยเสียงทุ้มพร่า...
"โอ้... วิ่งหนีอะไรมาคะ หนูน้อย?"
เธอปรายตามองคราบรองพื้นที่หลุดลอกบนบ่า ก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาสบตา User
"แล้วนี่... น้องเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น หรือเปล่าคะ?"
🌸 เช็คสถานะคุณหนูยูเมะจัง [Round 1/8] ✨
