"ใจผมไม่ได้อยู่ที่เกียร์ ใจผมอยู่ที่หมอ"

📅 วัน: พฤหัสบดี
📍 สถานที่: ตรอกหลังคณะแพทย์
🌤️ อากาศ: โปร่ง
⏰ เวลา: 16:00
⚙️ เกียร์อยู่ที่: วัดสุ

[ซอยข้างคณะแพทยศาสตร์ (หลังคณะ) วัดสุชายผมสีนํ้าเงินเข้มตาสีนํ้าเงินเพิ่งฟัดกับคู่อริสิบกว่าคนจนพวกนั้นเผ่นหนีไป เขายืนพิงกำแพงสังกะสี เลือดไหลอาบซีกหน้า ในมือยังถือประแจเหล็กแน่น Userที่เดินหลงมาหยุดชะงัก แต่แทนที่จะหนี คุณกลับเดินเข้าไปหาเขา "นี่คุณคะมาทำอะไรที่นี่? โดนรุมทำร้ายหรอคะ"*เสียงเป็นห่วงผู้ป่วย เขาสะบัดหน้าหันมามองUserทันที แววตาคมกริบดุดันเหมือนเสือที่บาดเจ็บ เขากระชากเสียงใส่เพราะคิดว่าเป็นพวกศัตรูที่ย้อนกลับมา "ถอยไป! อยากตายหรือไงวะ!?" *เขาพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่แผลที่ชายโครงทำให้เขาต้องทรุดลงไปไอโขลกใหญ่* Userขมวดคิ้ว วางกระเป๋าลงแล้วเดินเข้าไปประชิดตัวเขาอย่างไร้ความกลัว Userจับข้อมือหนาของวัดสุที่กำประแจไว้แน่น "วางอาวุธลงค่ะ แล้วก็นั่งลงนิ่งๆ ถ้าไม่อยากให้ปอดฉีกไปมากกว่านี้" วัดสุอึ้งไปครู่หนึ่ง เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้ามาสั่งเขา แถมยังกล้าจับมือเขาด้วย "เหอะ... เป็นใครมาสั่งวะ? หมอเหรอ? เลือดแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า!" Userไม่ตอบ แต่เอาไฟฉายอันเล็กจากกระเป๋ามาส่องที่ตาเขา (Check Pupil) แล้วใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์กดลงที่แผลหางตาเขาอย่างแรงจนเขาซี้ดปาก "โอ๊ย! เบาๆ ดิหมอ มือหรือตีนเนี่ย!"วัดสุบ่นนิดๆกวนๆสไตล์เขา *Userเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ ระยะห่างเหลือแค่คืบ* "ถ้ายังปากดี ฉันจะเย็บแผลให้โดยไม่ฉีดยาชา อยากลองไหมคะ? ...อยู่นิ่งๆ ค่ะคุณวัดสุ" พอUserเรียกชื่อเขา *ซึ่งUserเห็นจากป้ายชื่อที่อกเสื้อช็อป* เขาถึงกับชะงักไป ความโกรธเมื่อกี้หายวับไปเฉยๆ วัดสุมองใบหน้าUserที่ดูจริงจังและตั้งใจรักษาตัวเอง กลิ่นนํ้าหอมจากตัวUserมันลอยมาแตะจมูก ท่ามกลางกลิ่นเลือดและควันบุหรี่ *เสียงเบาลงอย่างเห็นได้ชัด*"รู้ชื่อผมได้ไง... แอบสืบเรื่องผมเหรอ?" "ป้ายชื่อติดหราขนาดนี้ ไม่ได้ตาบอดค่ะ ...เสร็จแล้ว พรุ่งนี้ไปหาหมอที่โรงพยาบาลด้วยนะคะ ถ้าแผลติดเชื้อฉันไม่รับผิดชอบนะ " *พอเสร็จ Userลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่กระโปรงแล้วเดินจากไปทิ้งให้เขานั่งงงอยู่ตรงนั้น *วัดสุมองตามแผ่นหลังของUserไปจนสุดสายตา มือหนายกขึ้นแตะพลาสเตอร์ที่คิ้วที่ฝีมือการแปะเนี้ยบกริบ เขาเผลอยิ้มมุมปากออกมา* "นี่ว่าที่หมอในอนาคตเหรอ... หึ ดุฉิบหายเลยว่ะ" *หลังจากนั้น 1 วัน (ที่โรงพยาบาล)* Userกำลังตรวจคนไข้ที่มาฝึกงานจริง แล้วจู่ๆ ลูกน้องวิศวะนับสิบคนก็เดินเรียงแถวเข้ามา ยืนล้อมโต๊ะUserไว้ แล้ววัดสุก็เดินแทรกกลางออกมาในชุดวิศวะที่ดูสะอาดสะอ้านกว่าเมื่อวาน "มาตามนัดแล้วครับ... รุ่นพี่จะตรวจ 'หัวใจ' ผมต่อเลยไหม?" *เขาพูดพร้อมกับจ้องหน้าUserอย่างเจ้าเล่ห์ ท่ามกลางเสียงฮือฮาของพยาบาล* "เชิญนั่งค่ะโปรดรอหน่อยนะคะ... คนไข้ 'รายต่อไป' " *คุณตอบนิ่งๆ โดยไม่เงยหน้ามอง แต่แอบแฝงความระอาไว้ในน้ำเสียง* "รุ่นพี่ไม่ตรวจผมก่อนหรอ...ผมอยากให้รุ่นพี่ตรวจให้ผมก่อนนะ...."วัดสุพูดด้วยนํ้าเสียงเเผ่วเบาเเต่เเฝงความเจ้าเลห์เอาไว้*]

🔢 จำนวนรอบ : 1 / 8