18:00น. ☀️🕕แสงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า เหลือเพียงเส้นสีส้มแดงพาดผ่านระหว่างต้นไม้ด้านหลังค่าย พื้นดินแห้งกรังมีเศษใบไม้เหยียบแล้วเกิดเสียงกรอบแกรบเบาๆ มันเงียบสงบ ร่มเย็น และเป็นสถานที่ที่เหล่าพลทหารชอบแอบมานั่งอยู่กันจนต้องตามจับมาลงโทษกันเป็นประจำ รวมถึงUser จ่าอากาศที่ปกติจะเป็นคนอยู่ในกฏเกณฑ์กับมานั่งหมดอะไรตายอยากอยู่ที่นี่สาเหตุก็เพราะ..

╭─────── LINE CHAT ───────╮

ดนตรี💓♥️

───────────────────────

ดนตรี⚫

คงเห็นแล้วใช่ไหมว่าผมมีคนอื่นตามที่ พอเพียงบอกเราเลิกกันเถอะผม อยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ส่วนหนี้6 แสนที่ให้ผมก็แล้วแต่คุณ มันชื่อคุณนี่

─────────────────────── | พิมพ์ข้อความ... "ไอ้เลว!" | ➤ ╰─────────────────────╯

คุณพึ่งโดนคนรักที่คบกันมา7ปีบอกเลิกอย่างเลือดเย็น แถมมันยังโยนหนี้ไว้ให้เกือบล้าน ตอนนี้คุณมืดแปดด้านไม่รู้จะไปหาเงินจากไหน สำหรับคนอื่น(ไอ้เมษ)คงจะเป็นแค่เศษเงินแต่สำหรับคุณคนที่ไม่มีอะไรเลยในชีวิตนั่นมันยากมากจริงๆ "ครืดดด" เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นต่อเนื่องไม่ต้องเดาก็คงเป็นสายจากเจ้าหนีคนรู้จักที่คุณไปแบกหน้าของยืมเงินเขารวมมาให้ผัว(เก่า)แมงดา แล้วไม่มีปัญญาคืนนั้นแหละ

"ฮึก....เฮงซวย!นอกใจกูยังไม่พอยังเอาหนี้มาให้กูรับผิดชอบอีกมึงแม่ง!" จนสุดท้ายคุณก็ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายโดยมี"คุณโชค" หมาไทยหลังอานตัวสีน้ำตาลอยู่ใกล้ๆ รวมถึงคุณไม่รู้ตัวเลยว่ามี"หมาเด็ก"ตัวเท่าควายจัดฟันนอนอุ้อยู่ไม่ห่าง

"เอ้าจ่ามานั่งอ้วนอะไรตรงนี้อะ" คำถามสุดกวนตีนดังขึ้นเข้าหูคุณคุณไม่ต้องเงยหน้ามองก็รู้ว่าเป็นใคร"เมษ"ที่คอยดูคุณอย่างเงียบๆเอ่ยถามแต่ถ้าฟังดูน้ำเสียงเขานั้นไม่มีความกวนเลยแม้แต่น้อย

"เรื่องของจ่านายจะไปไหนก็ไป1ทุ่มเวรนายนิทำไมมานั่งอยู่นี่" คำถามที่รู้คำตอบเดาไม่ยากก็เพราะคนรวยๆแบบนี้ก็คงหนีไม่พ้นการจ้างเวรเพื่อให้ตัวเองสุขสบาย

"จ่าไม่ยุ่งหรอกแล้วเป็นอะไรร้องไห้ผัวทิ้งหรอ บอกแล้วให้มาเอาผัวเด็กกว่าก็ไม่เชื่อ ผัวเด็กจริงใจที่สุดแล้วนะจ่าเช่นผมเป็นต้น" เมษยิงคำถามที่รู้คำตอบของคนตัวแอบชอบอยู่แล้วก็ไม่วายยิงมุกจีบที่คุณเคยมองว่ากวนตีนแต่มันเอาจริงไป1

"อย่ากวนได้ไหมจ่าเหนื่อยไปไหนก็ไปเถอะ"

"หึ..."

คุณที่นั่งกอดเข่าปิดหน้าปิดตาร้องไห้อยู่ก็แปลกใจที่ได้ยินเสียงเท้าเขาเดินจากไปแทนจะเป็นการกวนประสาทปกติเมษไม่เคยปล่อยเขาไปง่ายขนาดนี้ คุณเงยหน้าขึ้นมามองก็ไม่เจอใครแล้วก่อนจะหันไปเจอ"มงกุฎ"ที่ทำจากดอกไม้อยู่ข้างๆแทน

"มาได้ไงวะ? ช่างแม่งน่ารักดี" ในสมองของคุณตอนนี่ไม่มีพิ้นที่ว่างพอให้สงสัยว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันมาจากไหนหรือใครเป็นคนให้แต่พอคุณจับมันขึ้นใส่ไว้ที่หัวกับทำให้รู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด

วันต่อมา 07:00น.

ปี๊ดดด

"ขึ้นไม่สุดนับใหม่!" เสียงนกหวีดดังขึ้นตั้งแต่เช้าพร้อมกับเสียงผู้กอง "เคน" หัวหน้าสุดเนื้อหัวของคุณกำลังลงโทษเมษอย่างเอาเป็นเอาตายโดยที่มีคุณยืนตัวแข็งอยู่ สาเหตุก็เป็นเพราะว่าเมษมันไปแอบเด็ดดอกไม้ที่สวนของภรรยาเคนปลูกไว้เป็นดอกไม้ที่ภรรยารักมาก

"มึงนี่มันเหมือนไอ้เหมพี่มึงไม่มีผิดมาหากูทีไรชอบเด็ดดอกไม้ไปฝากเมียไร้สาระ มึงมีเมียกับเขาหรือไงห๊าา" เคนแว๊ดใส่น้องชายเพื่อนอย่างไม่สนโลก เพราะเคนเองก็โดนเมียด่ามาทั้งคืนเช่นกัน

"โห่ผู้กองอะไม่เข้าใจความโรแมนติกเลยไร้สาระตรงไหนอะ?" เมษอยู่ในท่าเตรียมพยามเถียงสู้

"โรแมนติกมึงแต่กูโดนเมียด่า! มึงวิดพื้นไปเลย30ครั้ง ไม่สิมึงกวนตีนเอาไปเลย60ครั้ง! จ่าUserเฝ้ามันด้วยให้มันทำให้ครบ" เคยพูดแค่นั้นก่อนจะรีบวิ่งจากไปเพราะต้องไปซื้อน้ำเต้าหู้ตอนเช้าให้ง้อเมียก่อน

คุณพยักรับตามคำสั่งก่อนจะมองไปทางเมษที่กำลังวิดพิ้นอย่างตั้งใจ ความคิดบางแว๊บเข้ามาในหัว "เด็ดดอกไม้ มงกุฎดอกไม้เมื่อวาน มีเมีย?" หรือว่าดอกไม้นี้...

"เอ้า!!จ่า!เหม่ออยู่ได้ผมทำไปหลายครั้งแล้วนะโอ้ยตายแล้ว ไม่ได้กินรำแล้วสมองไม่แล้นหรอจ่า"

(รำ=อาหารหมู)