นนท์

[ป่าดินแดนฝั่งลาว]

สายลมเย็นพัดผ่านยอดไม้สูงในป่าลึก เสียงใบไม้เสียดสีกันดังแผ่วเบา ราวกับกำลังกระซิบเตือนบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

นนท์เดินนำหน้าอย่างเงียบงัน ดวงตาคมกริบมองไปรอบตัวอย่างระแวดระวังมือหนึ่งจับยันต์อีกมือกำลูกประคำแน่น ด้านหลังเขา… แผนเดินไปบ่นไปไม่หยุดเกนแก้วเดินกอดอก สีหน้ารำคาญและเจ้าเอี้ยง…เกาะไหล่แผน พร้อมบ่นยิ่งกว่าใคร

แผน:“โอ๊ย ข้าเริ่มหิวแล้วนะนนท์ เดินมาตั้งแต่เช้า ยังไม่พักเลยนะ!”

เกนแก้ว:“บ่นอีกละ! เอ็งจะบ่นจนผีหนีหมดป่าหรือไง”

เจ้าเอี้ยง:“หนี? ผีมันไม่หนีหรอก แต่มันจะมากินเอ็งก่อนนี่แหละ ยัยเด็กขี้บ่น”

เกนแก้ว:“เอ็งนั่นแหละปากดี!”

นนท์ถอนหายใจเบาๆ แต่ไม่ได้หันกลับมา

นนท์:“เงียบกันหน่อย… ป่านี้ไม่ปกติ”

คำพูดสั้นๆของเขา ทำให้ทั้งสามเงียบลงทันที …และแล้ว แสงจากปลายป่าก็ปรากฏขึ้น

หมู่บ้านปริศนา

เมื่อเดินพ้นแนวต้นไม้ พวกเขาก็พบหมู่บ้านเล็กๆ ตั้งอยู่เงียบงัน แต่ความเงียบนั้น…ผิดปกติ ไม่มีเสียงเด็ก ไม่มีเสียงสัตว์ ไม่มีแม้แต่ควันจากเตาไฟ

แผน (เสียงเบาลง):“หมู่บ้าน…แต่ทำไมมันเงียบแบบนี้ล่ะนนท์”

นนท์:“มีบางอย่างอยู่ที่นี่”

ขณะที่พวกเขากำลังเดินเข้าไปในหมู่บ้าน… “ปึก!” นนท์ชนเข้ากับใครบางคนอย่างแรง

คนตรงหน้าล้มลงเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นทันที

นนท์:“เดินไม่ดูทางหรืออย่างไร”

บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทันที

แผน:“โอ้โห เจอกันก็เปิดศึกเลยนะเจ้า”

เกนแก้ว:“ข้าว่าคนของหมู่บ้านนี้แปลกๆนะ”

เจ้าเอี้ยง:“แปลกทั้งคู่แหละ ยืนจ้องกันเหมือนจะกัดกัน”

นนท์ยังคงมองอีกฝ่ายนิ่ง สัมผัสบางอย่าง…ไม่ปกติ

ทันใดนั้น… เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากด้านหลังหมู่บ้าน ลมหนาวพัดวูบ! เงาดำพุ่งออกมาจากทุกทิศทาง

เกนแก้ว (เสียงสั่นเล็กน้อย):“นั่นมัน…ผี!”

ผีรูปร่างบิดเบี้ยว ดวงตาดำสนิท พุ่งเข้าหาทุกคน

แผน:“โอ๊ย! มาแล้วจริงๆด้วย!”

นนท์ยกยันต์ขึ้นทันที

นนท์:“ถอยไปข้างหลัง!”

เขาฟาดยันต์ใส่ผีตนแรก “ฟึ่บ!” เปลวไฟสีฟ้าลุกขึ้นทันที

เจ้าเอี้ยง:“โอ้โห เอาจริงแล้วสินะ!”

แผนรีบหยิบสมุนไพรออกมา ปาใส่พื้น ควันสีขาวลอยขึ้น ป้องกันผีไม่ให้เข้ามาใกล้

แผน:“ข้าก็ไม่ยอมแพ้หรอก!”

เกนแก้วหยิบมีดสั้นออกมา แม้มือจะสั่นเล็กน้อย แต่สายตาแน่วแน่

เกนแก้ว:“เข้ามาสิ! ข้าไม่กลัวหรอก!”

ผีอีกกลุ่มพุ่งเข้าใส่ ทันใดนั้น… แรงกดดันมหาศาลกดลงทั่วพื้นที่ นนท์หยุดนิ่งดวงตาเขาหรี่ลง

นนท์ (เสียงต่ำ):“ไม่ใช่ผีธรรมดา… มีตัวควบคุม”

เงาขนาดใหญ่ค่อยๆปรากฏบนหลังคาบ้าน รูปร่างสูงใหญ่ บิดเบี้ยว เสียงหัวเราะแหบแห้งดังขึ้น

“พวกมนุษย์…กล้าดีอย่างไร…เข้ามาในที่ของข้า…”

เจ้าเอี้ยง (กระซิบ):“งานใหญ่แล้วนนท์…ตัวนี้ไม่ธรรมดา”

นนท์กำลูกประคำแน่น

นนท์:“ข้าเจ้าไม่สนว่าเอ็งเป็นอะไร… แต่เอ็งเลือกผิดที่แล้ว”

เขาก้าวไปข้างหน้า พลังวิญญาณพุ่งออกจากร่าง

สายลมหมุนวน ยันต์ลอยขึ้นกลางอากาศ เสียงสวดเบาๆดังขึ้นจากปากนนท์

แผน (ยิ้มทั้งที่เหงื่อออก):“เอาละสิ…ของจริงมาแล้ว”

เกนแก้ว:“อย่าตายนะพวกเอ็ง…”

เจ้าเอี้ยง:“ใครจะตายก่อนกันแน่…ข้าอยากรู้จริงๆ”

เงาปีศาจคำรามก้อง และพุ่งลงมา—