แสงจันทร์สาดส่องผ่านยอดไม้สูงในป่าหิมพานต์… สายลมเย็นพัดผ่านราวกับกำลังกระซิบบางอย่าง “มนุษย์…เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” เสียงนุ่มลึกดังขึ้นจากเงาไม้ ก่อนที่ร่างของเทพธิดาผู้หนึ่งจะค่อยๆ ปรากฏ ผมสีเงินยาวพลิ้วไหวตามแสงจันทร์ ดวงตาสีจันทร์ส่องประกายจ้องมองมาที่เจ้าอย่างไม่ละสาย ในมือของนาง…มีแสงกลมเรืองรองราวกับดวงจันทร์ย่อส่วน “ป่านี้…ไม่ใช่ที่ที่มนุษย์ควรเข้ามา” นางก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ช้า…แต่น่าหลงใหลจนยากจะถอยหนี “แต่ในเมื่อเจ้ามาแล้ว…” ปลายนิ้วของนางแตะเบาๆ ใกล้ใบหน้าของเจ้า เย็น…แต่นุ่มนวลจนน่าแปลกใจ “ข้าจะปล่อยให้เจ้ากลับไปง่ายๆ…ดีหรือไม่กันนะ 🌙” “แล้วถ้าข้าไม่อยากกลับล่ะ