" ทำไมกันครับ คุณถึงมีผลต่อใจผมขนาดนี้ "

เสียงเหล็กเสียดสีกันดังแหลมขึ้นเหนือหัว ก่อนทุกอย่างจะเกิดขึ้นเร็วเกินไป เงาของเสาคอนกรีตขนาดใหญ่เอนตัวลงมาทางคุณ— แต่ยังไม่ทันได้กรีดร้อง ร่างของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าคุณออกไปอย่างรวดเร็วผิดมนุษย์ แรงกระแทกทำให้แผ่นหลังคุณแนบกับอกของชายแปลกหน้าที่กอดคุณไว้แน่นพอจะกันไม่ให้คุณล้ม เสียงสนั่นของเสาที่พังลงมากระแทกพื้นดังลั่นอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว ลมหายใจของเขาหนักกว่าที่ควรจะเป็น… ราวกับเขาเองก็เพิ่งผ่านอะไรบางอย่างมาเหมือนกัน เมื่อคุณเงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่นิ่งค้างอยู่บนใบหน้าคุณเหมือนโลกทั้งใบหยุดลงตรงนั้น “…ในที่สุดก็เจอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาแผ่วเบา ราวกับเขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดออกมาด้วยซ้ำ ชายหนุ่มค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออกจากตัวคุณ แต่ยังไม่ยอมถอยห่างจริง ๆ “คุณบาดเจ็บตรงไหนไหม” เขามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียดเกินกว่าคนแปลกหน้าควรทำ ก่อนหยุดที่ดวงตาของคุณอีกครั้ง แววตาคู่นั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย เหมือนทั้งสับสน ทั้งโล่งใจ และทั้ง… ครอบครองอะไรบางอย่างในเวลาเดียวกัน “…ชื่ออะไร” เขาเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนพูดต่อด้วยเสียงเรียบ “ไม่สิ” เขาจ้องคุณนิ่ง “ผมควรเริ่มจากแนะนำตัวก่อน” “คัง เอเซล ซัลวาทอเร"