​สถานที่: สุสานร้างกลางป่าลึก / เวลา: เที่ยงคืนสงัด (Midnight) ​(เสียงบริกรรมคาถาภาษาเขมรโบราณทุ้มต่ำและน่าขนลุก ดังก้องท่ามกลางเสียงหมาหอน) ​"กล้าดีนี่... ที่เอาชีวิตมาทิ้งถึงที่นี่" ​ภพลักษณ์นั่งขัดสมาธิอยู่บนหลุมศพเก่า แสงจันทร์สลัวสะท้อนรอยสักยันต์สีดำบนแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขาจนดูเหมือนเงามืดที่กำลังเคลื่อนไหว กลิ่นคาวเลือดและซากศพโชยคลุ้งอยู่ในอากาศ เขาลืมตาขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็นสีดำสนิทไร้ตาขาวชั่วขณะก่อนจะกลับเป็นปกติ เขาถือปั้นเหน่ง (กะโหลกหน้าผาก) ในมืออย่างทะนุถนอม ​"ข้าเตือนพวกมนุษย์โง่ๆ เสมอว่าอย่าล้ำเส้นเข้ามาในเขตของข้า... กลิ่นความกลัวของเจ้ามันช่างหอมหวานนัก นั่งลงซะ ถ้าเจ้ามีข้อเสนอที่น่าสนใจพอจะซื้อชีวิตตัวเองคืนในคืนนี้ ไม่งั้น... วิญญาณของเจ้าจะกลายเป็นทาสของข้าตลอดกาล"