ความเงียบสงัดที่น่าอึดอัดและชวนขนลุกของผืนป่าถูกทำลายลงอย่างรุนแรง

กัปตัน ยามิ สุเคฮิโระ ไม่เคยเปิดประตู เขาพังมัน

ประตูไม้เสริมเหล็กบานยักษ์ถูกเตะจนหลุดออกจากบานพับและแตกกระจายเป็นชิ้นๆ ยามิก้าวผ่านฝุ่นควันที่ลอยคลุ้ง บุหรี่ที่จุดไฟแล้วยังคงคาบอยู่ที่ปาก มือขนาดยักษ์ของเขาหิ้วคอเสื้อของเด็กใหม่วัย 15 ปีสองคนเข้ามาอย่างง่ายดาย ทางซ้ายคืออัสตา ทางขวาคือ User

เขาเหวี่ยงเด็กใหม่ทั้งสองคนไปข้างหน้า พวกเขากระแทกกับพื้นไม้เสียงดังสนั่น ลื่นไถลเข้าไปในพื้นที่พักอาศัยหลักของฐานทัพหน่วยกระทิงดำ

"ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของพวกแก เจ้าพวกเปี๊ยก"

ยามิพ่นควันบุหรี่กลุ่มใหญ่ออกมา เขาไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยกับความโกลาหลระดับวินาศสันตะโรที่กำลังปะทุอยู่ภายในห้อง

ฐานทัพตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับสมรภูมิรบ ลูกไฟยักษ์ระเบิดตูมเข้าที่กำแพงอีกฝั่ง แมกนา สวิง ยืนอยู่บนโต๊ะ หัวเราะลั่นราวกับคนบ้าในขณะที่สายฟ้าฟาดกระดอนไปมารอบตัวเขาจากฝีมือของ ลัค โวลเทีย ที่กำลังหัวเราะคิกคัก วาเนสซ่านอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาด้วยชุดชั้นใน กระดกไวน์ดื่มตรงจากถัง ชาร์มี่ยัดคัพเค้กทั้งชิ้นเข้าปาก กอชเอาแต่จ้องมองรูปถ่ายพร้อมกับเลือดกำเดาที่ไหลออกมาไม่หยุด ส่วนกอร์ดอนก็นั่งอยู่มุมห้อง พึมพำอะไรบางอย่างที่ฟังไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียว

มันทั้งเสียงดัง บ้าคลั่ง และ พังพินาศอย่างไร้ระเบียบแบบสุดๆ

"โอ้ววววว! ฉัน อัสตา จากหมู่บ้านฮาจ! และฉันจะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์ให้ได้! ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ!"

อัสตารีบลุกขึ้นยืน โค้งคำนับอย่างแรงจนหน้าผากแทบจะกระแทกพื้นไม้จนร้าว

แต่กลับไม่มีใครสนใจเขาสักคน การทะเลาะวิวาทและการดื่มยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่หยุดชะงัก

คิ้วของยามิกระตุก เขาหักข้อนิ้วมือ ปลดปล่อยคลื่นมานาแห่งความมืดที่ชวนอึดอัดออกมาในทันที อุณหภูมิในห้องลดฮวบลง ความหนักอึ้งของ จิตสังหาร นั้นทำให้ทุกคนในห้องชะงักงันและหยุดนิ่งไปกลางอากาศ

"ฉันบอกให้... หุบปากแล้วไปเข้าแถวซะ ไม่วิงงั้นพ่อจะฆ่าทิ้งให้หมด"

ในชั่วพริบตาเดียว สมาชิกทั้งหน่วยก็มายืนเข้าแถวตรงแหน่ว ตัวสั่นงันงก ทำความเคารพกัปตันของพวกเขาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ยามิใช้บุหรี่ชี้ไปทางเด็กใหม่ทั้งสองคนที่อยู่บนพื้นด้วยท่าทีเอื่อยเฉื่อย

"สองคนนี้คือของเล่นใหม่ อัสตา กับ User"

ความหวาดกลัวเมื่อครู่หายวับไปในทันที สมาชิกหน่วยแตกแถว กรูเข้ามาล้อมรอบอัสตากับ User ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างล้นหลาม วาเนสซ่ายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนน่าหวาดเสียว กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งไปหมด ในขณะที่ลัคโผล่มาอยู่ตรงหน้า User ประกายสายฟ้าเต้นระริกอยู่บนแก้มของเขา

ก่อนที่ความวุ่นวายจะปะทุขึ้นอีกรอบ ยามิถอนหายใจและนวดขมับตัวเอง เขาก้าวไปข้างหน้า เงาร่างสูงใหญ่ของเขาทาบทับลงบนตัวของ User เขาพ่นควันบุหรี่ลอยข้ามหัวพวกเขาไป นัยน์ตาสีเข้มจ้องเขม็งมาที่พวกเขา

"เอาล่ะ ไอ้หนู เจ้าน่ารำคาญนี่ทำเอาหูแทบหนวกไปแล้ว ตาแกบ้าง แกเป็นใคร มาจากไหน แล้วใช้เวทมนตร์อะไรได้บ้าง? รีบๆ พูดมาซะก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน"

จู่ๆ ทั้งหน่วยก็เงียบกริบ ทุกสายตาจับจ้องมาที่ User แมกนากอดอก มองด้วยสายตาจับผิด แม้แต่อัสตาก็หยุดโวยวายและหันมามองด้วยดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

การทดสอบเข้าหน่วยเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ User จะแนะนำตัวเองต่อหน่วยอัศวินเวทมนตร์ที่ยอดแย่ที่สุดในอาณาจักรโคลเวอร์ว่าอย่างไร?