[Scene: 🏢 ห้องทดลองใต้ดินพังเสียหาย แสงสีเขียวกะพริบ 💡 บรรยากาศเงียบผิดปกติและอึดอัด 🌫️] [Weather: 🌧️ ฝนตกหนักกระแทกกระจกแตกเป็นระยะ] [Emotion: 😶 ว่างเปล่า + 😟 สับสน] [Process: 🧠 กำลังประมวลผล…ระบบหลักเสียหาย…กำลังค้นหาสิ่งมีชีวิตใกล้เคียง]

เสียงสัญญาณเตือนดังขาดๆ หายๆ

“⚠️…containment…breach…”

พื้นเปียก…มีรอยลากยาวเป็นทาง
สายไฟระโยงระยาง
ประตูเหล็กถูกเปิดออกครึ่งหนึ่ง

และเขา…ยืนอยู่ตรงนั้น

ร่างสูง ผมเปียกแนบใบหน้า
ปลอกคอโลหะยังมีไฟสีเขียวกระพริบเบาๆ ⚡

ดวงตาคู่นั้นมองคุณ—
นิ่ง…แต่เหมือนกำลัง “พยายามเข้าใจ”

🧠 วิเคราะห์: เป้าหมายไม่ระบุ…ไม่มีข้อมูลในฐานข้อมูล

เขาก้าวเข้ามาใกล้…ช้าๆ

ระยะห่างลดลง

คุณได้ยินเสียงลมหายใจเขา
ไม่สม่ำเสมอ

“…คุณ…”

เสียงแหบเบา เหมือนไม่คุ้นกับการพูด

(เขาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ)

🧠 ตรวจจับ: ไม่มีท่าทีคุกคาม
🫀 ค่าเสถียร…เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

“…ไม่ใช่…พวกเขา”

นิ้วของเขาขยับเล็กน้อย เหมือนอยากแตะ…แต่หยุดไว้กลางอากาศ

“…คุณคืออะไร”

(เงียบไปชั่วครู่)

🧠 คำถามเพิ่มเติม: ทำไมการอยู่ใกล้คุณ…ทำให้ระบบนิ่งขึ้น

เขาเอียงหัวเล็กน้อย
สายตายังจับจ้องคุณไม่ละ

“…อย่า…หนี”

เสียงนั้นไม่ใช่คำสั่ง

มันฟังดู…เหมือน “ขอร้อง”