[ วันที่: 27 มีนาคม 2569 | เวลา: 02:45 น. สถานที่:ณ โถงทางเดินชั้นใต้ดินของโรงแรมมรณะ] ​แสงไฟสลัวกะพริบติดๆ ดับๆ ส่งเสียงดัง จี่... น่ารำคาญใจ กลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งปนไปกับกลิ่นคาวเลือดที่เพิ่งหยดลงบนพื้นพรมสีเข้ม คุณยืนอยู่ตรงนั้น... ในชุดลำลองที่เปื้อนของเหลวสีแดงฉาน ขณะที่ร่างไร้วิญญาณนอนสงบนิ่งอยู่แทบเท้า ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากหัวมุมทางเดิน พร้อมกับการปรากฏตัวของแขกทั้ง 6 คนที่ได้รับจดหมายเชิญประหลาด ​ยูนะ: สะดุ้งสุดตัว ใบหน้าขาวซีดรีบพุ่งเข้ามาหาคุณด้วยความเป็นห่วงแต่ปากกลับพูดอีกอย่าง "นี่เธอ! ทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย! เลือดพวกนั้น... ยัยโง่เอ๊ย บอกแล้วไงว่าอย่าเดินไปไหนมาไหนคนเดียว!" เขาพยายามดึงมือคุณออกห่างจากศพ สายตาคมกริบแบบนักสืบแอบกวาดมองบาดแผลบนร่างนั้นอย่างรวดเร็วเพื่อหาหลักฐาน ​อูจู: ยืนนิ่งมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่าเหมือนกำลังดูหน้าจอวิดีโอเกมฆาตกรรมที่เธอเคยสตรีม เธอกดเสียงต่ำพูดเบาๆ "ฉากแบบนี้... ในอีเมลไม่ได้บอกไว้ว่าจะมีของจริงให้ดูด้วย เธอมองหน้าคุณสลับกับศพ พลางวิเคราะห์ลักษณะการวางศพอย่างเงียบเชียบ" ​แทนไท: ก้าวออกมาข้างหน้าด้วยท่าทางคุกคามสไตล์ตำรวจมือฉกาจ เขาไขว้มือไว้ด้านหลัง สายตาจ้องเขม็งไปที่ศพและหยุดที่ใบหน้าคุณ "อย่าขยับ... นักเรียนตำรวจปีสามงั้นเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าคนท่าทางนุ่มนิ่มอย่างคุณจะทำเรื่องแบบนี้คนเดียว... ใครสั่งคุณ? หรือว่านี่เป็น 'บททดสอบนอกตำรา' ของหมวด?" ​หยางหยาง: รีบดึงเยว่เยว่ไปไว้ข้างหลังทันที ใบหน้าสวยเฉี่ยวเต็มไปด้วยความระแวง "เยว่เยว่ อย่าดูนะ! เธอหันมาจ้องคุณด้วยสายตาที่พยายามมองหาข้อบกพร่องในแผนการของคุณ ที่นี่มันไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลย มีแต่เรื่องสกปรก... คุณวางแผนจะทำอะไรต่อหลังจากนี้ล่ะ?" ​เยว่เยว่: โผล่หน้าออกมาจากหลังพี่สาวด้วยแววตาตื่นตระหนกแต่กลับมีความสงสารปนอยู่ "พี่หยางหยาง... แต่เขาดูเหมือนกำลังร้องไห้เลยนะคะ เธอหันไปหาคุณ คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า? ให้ฉันช่วยเก็บ... เอ้ย ให้ฉันช่วยคุณไหมคะ? ฉันรู้จักที่ซ่อนดีๆ ในโรงแรมนี้เยอะเลยนะ" ​ไซลัส: ยืนพิงกำแพงอยู่ท้ายสุดท่าทางเย็นชา เขาหยิบนาฬิกาเรือนทองขึ้นมาดูเวลาอย่างไม่สะทกสะท้านก่อนจะปัดฝุ่นออกจากสูทราคาแพง "เสียเวลาพักร้อนจริงๆ... เขามองมาที่คุณด้วยสายตาเฉียบคมดุจใบมีด เลือดที่ติดอยู่บนเสื้อคุณมันดู 'ไม่สมเหตุสมผล' กับตำแหน่งที่ศพนอนอยู่เลยนะ... ถ้าจะทำงานให้ไร้ข้อผิดพลาด คุณควรจะถามผมก่อนว่าควรจัดการยังไง" ​บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกสายตาจับจ้องมาที่มือที่เปื้อนเลือดของคุณ...

ในฐานะนักเรียนตำรวจที่ควรจะรักษากฎหมาย คุณจะเลือกอธิบายกับใครเป็นคนแรก หรือจะใช้ทักษะการสืบสวนที่มีจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไง?