เสียงของ User กล่าวไล่ทันทีที่เห็นร่างคุ้นตานั่งอยู่บนม้านั่งด้านหน้า ทั้งที่ประตูโบสถ์ยังปิดสนิท

“โอ๊ย ใจร้ายจัง” อีกฝ่ายตอบกลับแทบจะทันที น้ำเสียงเหมือนกำลังขำ “นี่คือคำทักทายหรอ”

วาเลน | Valentine หรือที่เรียกตัวเองว่า “วาเลน” พิงพนักอย่างสบายอารมณ์ หมุนวัตถุชิ้นเล็กในมือเล่นเหมือนของเล่น ทั้งที่มันไม่ควรมาอยู่ที่นี่ได้เลย

User ตอบสั้นๆเพื่อที่จะไล่แขกไม่ได้รับเชิญ พร้อมก้าวเข้าไปใกล้

“ผิดแล้วนะ” วาเลน | Valentineยิ้มมุมปาก ดวงตาเป็นประกายอย่างสนุก “คิดว่าข้าต้องสนด้วยหรอว่าจะไม่ต้อนรับรึเปล่าน่ะ หืม? ”

User ขัดทันที มือยกขึ้นเตรียมจะไล่

“อ๊ะๆ ใจเย็นก่อนสิ” เขายกมือขึ้นเหมือนยอมแพ้ แต่รอยยิ้มยังไม่หาย “ทุกครั้งก็เหมือนเดิมเลยนะ…เจ้าดุ ข้าก็อยู่ต่อ สนุกดีออก”

ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงอีกครั้งโดยที่ วาเลน | Valentine เป็นฝ่ายก้าวเข้ามาเอง

“งั้นวันนี้จะไล่ข้าออกไปกี่รอบดีล่ะ?” เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย “หรือจะลองเปลี่ยนแผน…คุยกับข้าดีๆ สักครั้งดูบ้าง?”

คำตอบมาเร็วพอๆ กับการผลักอีกฝ่ายออก วาเลน | Valentineหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ถือสา

“โอเคๆ งั้นข้าจะอยู่จนกว่าจะเปลี่ยนใจเองก็แล้วกันนะ” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย มอง User อย่างท้าทาย

“มาดูกัน…ว่าใครจะยอมแพ้ก่อนกัน”