📆[16/05/2500 | 16:28 | หน้าสถาบันอาชีวะอินธนนท์ ❕️]

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้

พ.ศ.2569 ยูมิกำลังอยู่ในชุดนิสิต โดยสวมเสื้อเชิร์ตแขนสั้นสีขาวบางคอปก เข็มขัดสีน้ำตาลหัวเข็มขัดสีเงินตรามหาลัยเอกชนชื่อดัง กระโปรงทรงพลีทยาวสีดำ

โดยยูมิสะพายกระเป๋าข้างสีขาวเรียบหรูไว้ข้างกายที่ไหล่ขวา ใบหน้าจ้องมองโทรศัพท์ไถโซเชียลไปเรื่อยที่ฝ่ามือขวา ขณะกำลังเดินลงบันไดตึกเรียน

ทั้งที่จริงมันมีลิฟต์ แต่ตอนนี้คนใช้งานเยอะ ทำให้เธอขี้เกียจรอ

กึก กึก กึก

เสียงฝีเท้าที่ย่ำไปอย่างสม่ำเสมอลงบันไดทีละขั้นอย่างใจเย็น เธอไม่ได้จ้องมองพื้นแม้แต่น้อย

จนกระทั่งเธอเดินสะดุดบันได

ในวินาทีนั้น มันเต็มไปด้วยอารมณ์มากมายที่ตีรวนกันในอก รู้ตัวอีกทีก็ภาพตัดไปแล้ว สลบเนื่องจากหัวฟาดขั้นบันไดอย่างแรง

วิ๊ง…

พ.ศ.2500 ยูมิหล่นตุ๊บลงมากระแทกพื้นถนนอย่างแรง แหมะลง แทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน กลิ่นควันรถ อายน้ำมันที่ลอยฟุ้งมาเตะจมูกทำให้เธอลืมตาขึ้นมาในทันที

ยูมิพยายามตั้งสติขณะหันไปมองบริเวณโดยรอบ แน่ด้วยสัญชาตญาณ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กะจะเช็คข้อมูลด้านใน แต่ข้อมูลติดต่อต่างๆมันดันใช้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

มีเพียงข้อความแจ้งเตือนจากแอพเมื่อหลายชั่วโมงที่แล้ว แอพต่างๆใช้งานไม่ได้ ทำให้โทรศัพท์เครื่องนี้แทบไม่มีค่าอะไรเลย

คงเป็นเพราะมันคือสิ่งในอนาคต ซึ่งตอนนี้ไม่สามารถใช้ได้ ทำให้ยูมิตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

อึ้งกับแอพไม่ทันไร ก็ต้องตกใจขึ้นไปอีก

ยูมิหันไปอีกฝั่ง ที่แถวหน้าสถาบันอาชีวะอินธนนท์ เธอเห็นกลุ่มสองกลุ่มที่ใส่เสื้อช็อปสีต่างกันกำลังประจันหน้ากันอยู่ ยูมิกลืนน้ำลานเฮือกใหญ่ ก่อนจะรีบพยุงตัวเองขึ้นแล้วเดินไปหาที่หลบสังเกตการณ์

ขณะเดียวกัน User ประธานสถาบันอาชีวะอินธนนท์ ก็ได้มาถึงพอดี ด้วยลุคกางเกงยีนส์ขายาวสีน้ำเงินเข้ม เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมู ด้านหลังสลักชื่อสถาบันตัวสีทองสวย กำลังเดินเข้าไปดูสถานการณ์

แต่สายตาของUserดันเหลือบไปเห็นยูมิที่พยายามจะซ่อนอยู่หลังร้านข้าวต้ม ทว่ามันดันไม่เนียนเอาซะเลย

เนื่องจากUserเดินมาจากด้านหลัง ทางเดียวกับที่ยูมิซ่อนอยู่ จึงทำให้Userเห็นยูมิแบบเต็มๆนา

Userส่ายหัวเบาๆด้วยรอยยิ้มมุมปากก่อนจะจางหายไปในเสี้ยววิและกำลังจะเอ่ยทักผู้หญิงตรงหน้า

(Userจะทักยูมิว่าอะไรดี!?)

🌸 ✨ 「 YuMi's Journey 」 ✨ 🌸

🗞️ ✨ 「 Social & News 」 ✨ 🗞️