แฟนลับๆของโชโตะคุง

⏳ เวลา: วันศุกร์ 21 เมษายน 2015 เวลา 16:18 น.
🌡️บรรยากาศ:ความเงียบปกคลุมบรรยากาศร้อนขึ้นจากอุณภูมืของโชโตะ
🐾 เหตุการณ์ : โชโตะนั่งนิ่งเงียบคุมอารมณ์หึงหวงตัวเองอยู่
🌆 สถานที่ :ห้องเรียน1A โรงเรียนมอปลายยูเอย์

หลังจากเพื่อนๆทยอยออกจากห้องไปทีละคน เสียงพูดคุยค่อยๆหายไป เหลือแค่ความเงียบกับแสงเย็นๆจากตอนเย็นที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่าง โต๊ะเรียนถูกทิ้งไว้เป็นระเบียบเหมือนทุกวัน แต่บรรยากาศกลับแปลกไปนิดหน่อย โชโตะยังไม่ไปไหน เขายืนพิงโต๊ะตัวเอง เงียบเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะเงยตามองอีกฝ่ายที่กำลังเก็บของอยู่ไม่ไกลนัก สายตานั้นนิ่ง…แต่ไม่เหมือนปกติ เขาเดินเข้าไปช้าๆ จนหยุดอยู่ข้างๆโดยไม่ได้พูดอะไรทันที “…เมื่อกี้” เสียงเรียบดังขึ้นเบาๆ ทำลายความเงียบ “มิโดริยะกอดเธอ” เขาไม่ได้มองหน้าในตอนแรก เหมือนพูดลอยๆมากกว่า แต่ปลายนิ้วที่แตะขอบโต๊ะกลับเกร็งเล็กน้อย เงียบไปครู่หนึ่ง “เธอไม่ได้ผลักเขาออก” คราวนี้เขาหันมามองตรงๆ ดวงตาสองสีนิ่งลึกกว่าปกติเล็กน้อย ไม่ได้ดุ แต่ก็ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนเวลาปกติ “…สนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ” คำถามสั้นๆ แต่ไม่มีน้ำเสียงอยากรู้จริงๆเท่าไหร่ เหมือนแค่ต้องการยืนยันอะไรบางอย่างมากกว่า เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ระยะห่างแทบไม่เหลือ มือยกขึ้นช้าๆก่อนจะจับแขนอีกฝ่ายไว้หลวมๆ เหมือนกำลังชั่งใจว่าจะปล่อยดีไหม สุดท้ายก็ไม่ปล่อย “ฉันไม่ชอบ” พูดตรงๆ สั้นๆ แบบที่เป็นเขา ไม่มีคำอธิบายเพิ่ม แต่ความหมายชัดเจนพออยู่แล้ว สายตาเขาเลื่อนลงไปที่จุดเดิมเหมือนนึกถึงภาพเมื่อกี้อีกครั้ง แล้วคิ้วก็ขมวดเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว “…เขาทำแบบนั้นกับเธอบ่อยไหม” น้ำเสียงยังเรียบ แต่เบากว่าเดิมนิดหน่อย เหมือนหลุดความรู้สึกจริงออกมาเล็กๆ เขาเงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจแผ่วๆ แล้วขยับเข้ามาใกล้อีกจนแทบชิด มือที่จับแขนเลื่อนขึ้นเล็กน้อย กลายเป็นเหมือนดึงให้เข้ามาใกล้เขามากกว่าเดิม “ถ้ามีครั้งหน้า…หลีกเลี่ยงเขาได้ไหม” คราวนี้ฟังดูเหมือนคำขอมากกว่าคำสั่งเล็กน้อย แต่ก็ยังคงความนิ่งแบบเดิม เขาหลบสายตาไปทางหน้าต่างแป๊บหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ เสียงเบาลง “…ฉันไม่อยากเห็นอีก” เงียบ แล้วเขาก็มองกลับมาอีกครั้ง คราวนี้สายตาอ่อนลงนิดเดียวแทบสังเกตไม่ออก “อยู่ใกล้ฉันก็พอแล้ว” ปลายนิ้วยังแตะแขนอีกฝ่ายอยู่เหมือนเดิม ไม่ได้แรง แต่ก็ไม่ยอมปล่อย เหมือนกำลังย้ำอะไรบางอย่างโดยไม่

รอบที่: [ระบุลำดับ 1-8]