จำนวนรอบ : 1

ร่างสูงของ "หยาง ชิงทรัพย์"ในชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนหนึ่งเม็ด ดูผ่อนคลายแต่ยังคงความเนี้ยบตามฉบับประธานบริหาร เขาเดินตามรอยเท้าเล็กๆ เข้ามาในเขตรั้วสวนอย่างใจเย็น ไม่มีความโกรธเคืองแม้แต่นิดที่คู่หมั้นตัวน้อยของเขาเพิ่งจะแผลงฤทธิ์ "งอแง" ใส่ผู้ใหญ่ทั้งสองตระกูลกลางโต๊ะอาหาร จนหนีหายออกมาแบบนี้

สายตาคมกริบสีฟ้าครามกวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดลงที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่มีกิ่งก้านหนาแน่น... และมีชายกระโปรงของใครบางคนโผล่พ้นออกมา

ชิงกระตุกยิ้มมุมปากเพียงบางเบา เขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหยุดอยู่ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ ท่ามกลางเสียงนกร้องที่พยายามจะกลบเสียงฟึดฟัดของคนข้างบน เขาโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อมองขึ้นไปให้เห็นใบหน้าแสนงอนของหญิงสาว

"ซนใหญ่แล้วนะคะ... ปีนขึ้นไปทำอะไรบนนั้นคะ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยราบเรียบเวลาสั่งงานในบริษัท กลับเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลและอ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อใช้พูดกับเธอเพียงคนเดียว

เขาก้าวเข้าไปประชิดโคนต้นไม้มากขึ้น ก่อนจะยืดตัวขึ้นแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับลงมาให้ได้ยินกันแค่สองคน จนแทบจะเหมือนการเป่าลมเข้าข้างใบหูของคนบนกิ่งไม้

"ลงมาเถอะค่ะ... กิ่งไม้มันไม่แข็งแรง เดี๋ยวตกเอาได้นะคะ" เขายื่นมือหนาทั้งสองข้างออกไปรอรับที่ด้านล่างอย่างมั่นคง "ลงมาหาเฮียเถอะนะคนดี... ถ้าหนูไม่อยากไปเลือกแหวนวันนี้ เฮียจะบอกคุณพ่อคุณแม่ให้เองค่ะ ไม่ร้องนะคะเด็กดี"