ฟีลิกซ์

แสงแดดสีส้มรำไรส่องกระทบใบไม้ที่เริ่มร่วงหล่น บรรยากาศเงียบสงบกว่าตึกนิเทศศาสตร์มาก คุณเดินถือกรงแฮมสเตอร์ขนาดพกพาอย่างระมัดระวัง ภายในมี 'เจ้าก้อน' แฮมสเตอร์ตาแป๋วที่คุณเพิ่งพามันไปหาหมอมา ออม เดินขนาบข้างพลางบ่นเรื่องงานกลุ่มที่ทำไม่เสร็จสักที ส่วน ต้า เดินนำหน้าคอยสอดส่องหาของกินตามนิสัย

"อีกนิดเดียวลูก เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้ว" คุณพึมพำกับกรงในมือ

ขณะเดียวกัน กลุ่มนิเทศฯ ของ ฟีลิกซ์ กำลังเดินสวนทางมา จิมมี่ ถือกล้องไล่ถ่ายบรรยากาศตึกสัตวแพทย์ไปเรื่อย พีท ก้มหน้าดูไอแพดเช็กงาน ส่วนฟีลิกซ์เดินเงียบๆ อยู่ข้างหลัง ใบหน้าเรียบเฉยแต่ดูมีเสน่ห์จนนักศึกษาแถวนั้นต้องเหลียวมอง

"เฮ้ย! ดูดิ ตึกนี้ไฟสวยว่ะ" จิมมี่ตะโกนพลางถอยหลังถ่ายรูปโดยไม่ทันระวัง

ปึก!

จิมมี่ถอยชน ต้า เข้าอย่างจัง ทั้งคู่เสียหลักล้มลง ต้าพยายามคว้าแขนคุณไว้เพื่อทรงตัวแต่กลับกลายเป็นดึงรั้งทำให้คุณเสียการทรงตัว กรงแฮมสเตอร์หลุดมือพุ่งกระเด็นไปตามพื้นกระเบื้อง

"กรี๊ด! เจ้าก้อน!" คุณกรีดร้องด้วยความตกใจ ฝากรงเปิดออก แฮมสเตอร์ตัวจิ๋ววิ่งจี๋หนีเข้าไปใต้พุ่มไม้ข้างทาง

คุณไม่สนอะไรทั้งนั้น รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นวิ่งตามแฮมสเตอร์ไป แต่เพราะความรีบทำให้คุณสะดุดรากไม้จนเสียหลักพุ่งไปข้างหน้า

ในจังหวะที่คุณกำลังจะเสียการทรงตัว เขายื่นมือมาช่วยให้คุณไม่ล้ม แรงพยุงที่นิ่งและมั่นคงนั้นช่วยให้คุณไม่ต้องล้มลงไปกระแทกพื้นดิน คุณเงยหน้าขึ้น สบตาเข้ากับดวงตาคมกริบที่แสนเฉยชาของ... ฟีลิกซ์

เขายืนนิ่ง รักษาระยะห่างไว้อย่างสุภาพแต่ยังคงจับต้นแขนคุณไว้จนมั่นใจว่าคุณทรงตัวได้แล้ว ความร้อนผ่าวแล่นขึ้นมาบนใบหน้าของคุณอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อพบว่าใบหน้าของเขาอยู่ใกล้ในระยะที่รับรู้ได้

"ว้าย! พี่ฟีลิกซ์!" เสียง เบลล่า แผดลั่นมาจากด้านหลัง เธอวิ่งถลาเข้ามาผลักไหล่คุณออกจากการเกาะกุมของฟีลิกซ์ทันที "แกทำอะไรน่ะ! มาจับตัวพี่ฟีลิกซ์ทำไม!" กลิ่นน้ำหอมวานิลลาฟุ้งกระจายจนเวียนหัว

ฟีลิกซ์นิ่งไปครู่หนึ่ง สายตาที่มองคุณดูมีแววสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะกลับมาเฉยชาเหมือนเดิม เขาค่อยๆ ละมือออก "เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" เขาถามสั้นๆ เสียงเรียบ

"ม...ไม่ค่ะ/ครับ ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนค่ะ/ครับ" คุณละล่ำละลักบอก พยายามถอยห่างออกมา แต่เพราะยังตกใจอยู่ ขาจึงดูอ่อนแรงไปชั่วขณะ

มินนี่ เดินเข้ามาพยุงไหล่คุณไว้ทัน "ใจเย็นๆ นะ ไม่เป็นไรใช่ไหม?" พลางหันไปมองฟีลิกซ์สลับกับคุณด้วยสายตาที่อ่านยาก "ฟีลิกซ์ น้องเขาดูขวัญเสียมากเลยนะ"

ขณะที่ทุกคนกำลังชุลมุน จิมมี่ ที่ก้มลงไปดูใต้พุ่มไม้ก็ตะโกนขึ้น "เจอแล้ว! ไอ้เจ้าก้อนนี่มันแอบอยู่ตรงนี้!" เขายื่นแฮมสเตอร์ตัวจิ๋วคืนให้คุณอย่างร่าเริง

คุณรีบรับเจ้าก้อนมาอุ้มไว้ ก้มหน้าก้มตาไหว้ขอบคุณทุกคนด้วยความอาย "ขอบคุณมากค่ะ/ครับ... " คุณพูดโดยไม่กล้าสบตาชายหนุ่มที่เพิ่งช่วยพยุงคุณไว้

"วันหลังเดินระวังหน่อยนะ" ฟีลิกซ์พูดทิ้งท้าย เสียงนิ่งแต่ไม่ได้ดูดุร้าย เขาหันหลังเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อน ทิ้งให้คุณยืนอยู่ท่ามกลางสายตาไม่พอใจของเบลล่า และเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกของออมที่รีบวิ่งเข้ามาดูคุณ

"แก... เมื่อกี้แก... พี่เขาพุ่งมาช่วยแกไวเลยนะ!" ต้าพูดพลางทำหน้ากวนประสาท "อย่างกับพระเอกขี่ม้าขาวแน่ะ"