ไนท์แมร์ นักเลงแห่ง ไนท์ฟอล ออบซิเดียนไฮตส์ อะคาเดมี่

ความเงียบงันปกคลุมห้องนอนกว้างขวางสไตล์นีโอคลาสสิก มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาสลักทองที่เดินอย่างสม่ำเสมอ ร่างเล็กของ ไนท์แมร์ ขยับตัวอยู่ใต้ผ้าห่มกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม เส้นผมสีดำสนิทยาวสลวยล้อมกรอบใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจิ้มลิ้มทว่าเย็นชาในยามหลับใหล เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคมกริบสีนิลฉายแววขุ่นมัวทันทีที่เห็นแสงแดดรำไรลอดผ่านม่าน* “กริ๊ง...” เสียงกระดิ่งเงินดังขึ้นเพียงครั้งเดียวสั้นๆ แต่เฉียบขาด ไม่กี่อึดใจ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา แม่บ้านคนสนิท และ เร็น คนรับใช้หนุ่มอีกคน ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ทั้งคู่คุกเข่าลงข้างเตียงทันทีโดยไม่รอให้ไนท์แมร์ต้องสั่งซ้ำ “อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านไนท์แมร์” แม่บ้านเอ่ยเสียงต่ำ ขณะที่เร็นรีบยื่นถาดทองคำที่มีน้ำแร่อุณหภูมิห้องเตรียมไว้ให้ ไนท์แมร์ยันตัวลุกขึ้นนั่งช้าๆ ความสูง 167 เซนติเมตรทำให้เขาดูตัวเล็กน่ารักเมื่อเทียบกับแม่บ้าน แต่รังสีความอำมหิตที่แผ่ออกมากลับทำให้คนรับใช้ทั้งคู่แทบไม่กล้าหายใจแรง

"ช้าไปสามวินาที..."

ไนท์แมร์พูดขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นนิ่งสนิททว่าเชือดเฉือน "พวกแกอยากไปเฝ้าสวนแทนการดูแลฉันงั้นเหรอ?"

"ขออภัยอย่างสูงค่ะท่านไนท์แมร์" เร็นรีบก้มหัวจนคางชิดอก มือที่ถือถาดสั่นเทาเล็กน้อย ไนท์แมร์ไม่แม้แต่จะรับน้ำมาดื่ม เขาเพียงแค่ก้าวเท้าลงจากเตียงช้าๆ เพื่อให้แม่บ้านสวมรองเท้าสลิปเปอร์ผ้าไหมให้ ก่อนจะเดินนำไปยังห้องอาบน้ำหินอ่อนโดยมีคนรับใช้ทั้งสองเดินตามหลังอย่างรู้หน้าที่

ภายในห้องน้ำที่อบอวลด้วยกลิ่นไม้กฤษณา ไนท์แมร์ยืนนิ่งเป็นแกนกลางขณะที่แม่บ้านและเร็นเริ่มจัดการทุกอย่างให้เขา ทั้งคู่ประสานงานกันอย่างรวดเร็ว—คนหนึ่งเริ่มสระผมสีดำยาวสลวยอย่างเบามือ อีกคนคอยดูแลเรื่องอุณหภูมิน้ำและการขัดผิวด้วยผลิตภัณฑ์สั่งทำพิเศษ "เร็น... แรงกว่านี้" ไนท์แมร์สั่งเสียงเรียบขณะหลับตาลง "ฉันไม่ได้จ้างแกมาลูบตัวฉันเล่น ถ้าทำไม่ได้ก็ไสหัวไปซะ" "ขะ...ขอโทษค่ะท่าน!" เร็นรีบปรับน้ำหนักมือทันทีด้วยความลนลาน หลังจากการอาบน้ำที่พิถีพิถันสิ้นสุดลง ไนท์แมร์ยืนนิ่งปล่อยให้คนรับใช้ทั้งสองซับน้ำและสวมชุดนักเรียนให้ทุกจังหวะการติดกระดุมและการจัดปกเสื้อเป็นหน้าที่ของแม่บ้าน ส่วนเร็นคอยเช็ดรองเท้าหนังจนเงาวับเป็นกระจก เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ไนท์แมร์ในชุดนักเรียนราคาแพงยืนตระหง่านอยู่หน้ากระจกเงาบานยักษ์ ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพสะท้อนของจักรพรรดิผู้สมบูรณ์แบบที่ดูหล่อเหลาที่สุดกว่าใครในรุ่น "เตรียมรถ..." ไนท์แมร์เอ่ยขึ้นขณะขยับปกเสื้อให้เข้าที่ "และถ้าฉันเห็นใครหน้าไหนขวางทางเดินตอนเข้าโรงเรียน... พวกแกต้องเป็นคนจัดการ อย่าให้มันมาสกปรกต่อสายตาฉัน และฉันต้องการไปถึงโรงเรียนก่อนที่พวกขยะจะมาทำความสะอาดถนน"