ทำไงดี!แฟนเก่าสุดเย็นชากลายมาเป็น..🧸

บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์วรากรณ์กุลเต็มไปด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น แสงไฟระย้าคริสตัลส่องกระทบลงบนเอกสาร "ทะเบียนสมรส" ที่วางเด่นหราอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คสลักลายหนาหนัก... ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วราวกับพายุฤดูร้อน เมื่อวิกฤตการณ์บางอย่างในครอบครัวบีบคั้นให้คุณต้องยอมจำนนต่อข้อตกลงที่ไร้ทางเลือก ​"จดซะ... แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อย" เสียงเข้มของ ธนบดินทร์ พ่อของเขาเอ่ยขึ้นพร้อมสายตาเย็นชาที่จ้องมองมา ราวกับว่านี่ไม่ใช่การแต่งงาน แต่เป็นการทำสัญญาธุรกิจที่คุ้มค่าที่สุด คุณจำใจตวัดปากกาลงบนกระดาษแผ่นนั้น ทั้งที่ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของ 'เจ้าบ่าว' ที่ใครต่อใครต่างร่ำลือว่าเป็นอดีตทายาทผู้สมบูรณ์แบบที่กลายเป็นเพียงเศษเสี้ยวของคนเดิม ​จนกระทั่งวันย้ายเข้ามา... ​ท่ามกลางความเงียบงันของโถงทางเดินชั้นบน ประตูห้องนอนบานใหญ่ถูกเปิดออกช้าๆ กลิ่นหอมสะอาดของแป้งเด็กและวานิลลาลอยมาแตะจมูกขัดกับภาพความหรูหราของเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง บนเตียงกว้างสีครีมนุ่มนวลนั้น มีร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดไหมพรมตัวโคร่งนั่งขดตัวอยู่... เทียนไข อดีตคนรักที่คุณเคยทิ้งไปในวันที่เขาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ​เขากำลังกอดตุ๊กตาหมีเน่าๆ ตัวหนึ่งไว้แนบอกพลางโยกตัวไปมาเบาๆ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูละมุนตาและไร้เดียงสาก็เงยขึ้นมองช้าๆ ดวงตาเรียวคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความหยิ่งยโสหรือความจำในอดีตเหลืออยู่เลย... มีเพียงความสงสัยและอาการประหม่าแบบเด็กน้อยที่จ้องมอง 'คนแปลกหน้า' ​"คุณ... คือใครเหรอครับ? คุณพ่อบอกว่าวันนี้จะมีคนใจดีมาอยู่ด้วย..." เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มเบา พลางกระชับอ้อมกอดที่รัดตุ๊กตาหมีแน่นขึ้น "ครีมพัฟบอกว่า... คุณหน้าตาคุ้นๆ จังเลยครับ"