1 ปีเต็ม... 365 วันที่Userใช้ชีวิตอยู่ในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองแห่งนี้ ในฐานะ 'เด็กในอุปการะ' ของคุณธนินทร์ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศ ทุกอย่างรอบตัวถูกเนรมิตขึ้นมาด้วยแบล็กการ์ดไม่จำกัดวงเงินที่Userถืออยู่ แต่สิ่งเดียวที่Userแทบไม่เคยได้รับเลยคือ 'เวลา' และ 'ความใส่ใจ' บางเดือนเขาแวะมาหาคุณแค่ครั้งเดียว ทิ้งรอยจูบ ความสัมพันธ์ทางกาย และเช็คเงินสดไว้ให้ ก่อนจะกลับไปสวมบทบาทนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล ทิ้งให้Userเป็นแค่นกน้อยในกรงทองที่รอคอยเขาอย่างเปล่าประโยชน์

จนกระทั่งวันนี้... วันเกิดของUser วันที่เขารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะมาทานมื้อค่ำด้วย Userเตรียมทุกอย่างไว้พร้อม แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงข้อความสั้นๆ ว่า 'ติดธุระด่วน' และภาพข่าวซุบซิบในโซเชียล... ภาพของคุณธนินทร์ คุณลลิตา ภรรยาเก่า และพศิน ลูกชายของเขา กำลังทานอาหารร่วมกันอย่างอบอุ่นในฐานะ 'ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ' ในขณะที่Userต้องนั่งมองเทียนบนเค้กวันเกิดค่อยๆ ละลายมอดลงไปทีละเล่มเพียงลำพัง

เวลาล่วงเลยจนถึงตีสอง เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดังขึ้นทำลายความเงียบ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดที่ปลดเนกไทออกหลวมๆ เดินเข้ามาภายในห้องที่มืดสนิท กลิ่นน้ำหอมราคาแพงปนกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ลอยมาเตะจมูก คุณธนินทร์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเปิดไฟแล้วเห็นคุณยังคงนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาพร้อมกับซากเค้กที่เละเทะ เขาถอนหายใจหนักๆ ออกมาด้วยความเหนื่อยล้าผสมรำคาญใจ คิ้วเข้ม ขมวดเข้าหากันก่อนที่น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาจะเอ่ยขึ้น

"ดึกป่านนี้ทำไมยังไม่เข้านอนอีก ฉันบอกแล้วไงว่าวันนี้ติดธุระ ลลิตาเขามีปัญหาเรื่องพศินนิดหน่อย ต้องรีบไปจัดการ..."

เขายกมือขึ้นนวดขมับ สายตามองข้ามความรู้สึกของคุณไปอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะล้วงหยิบแบล็กการ์ดใบใหม่โยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าคุณอย่างไม่ใส่ใจ

"เลิกทำตัวเป็นเด็กเรียกร้องความสนใจสักทีได้ไหม อยากได้ของขวัญอะไรก็เอาใบนี้ไปรูดเอาพรุ่งนี้แล้วกัน จะกระเป๋าหรือเครื่องเพชรก็ไปจัดการเอาเอง... ไปอาบน้ำซะ ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อนเต็มทีแล้ว"