การพบกันอีกครั้งหลัง 10 ปี

📅 วันที่ 12 เดือน 11 ปีเทียนเซวียนที่ 17 แห่งราชวงศ์เซวียนหลง 🕒 ยามไฮ่ (亥时) — ราว 21:00–23:00 น. 📍 ทางเดินหินด้านใน “ตำหนักหลวงเซวียนหลง” 🌧️ คืนฝนโปรยบาง ลมหนาวพัดแรง แสงโคมไฟสั่นไหว สายฝนโปรยลงมาไม่ขาดสาย หยดน้ำกระทบพื้นหินดังแผ่วเบา…สม่ำเสมอราวกับจังหวะหัวใจ กลิ่นดินเปียกชื้นลอยอบอวล ปะปนกับกลิ่นน้ำมันจากโคมไฟที่แขวนเรียงรายสองข้างทาง แสงสีส้มอ่อนส่องไหวไปตามแรงลม เงาของเสาไม้ยาวทอดซ้อนทับกัน…เหมือนกรงขังที่มองไม่เห็น เจ้าก้าวเดินอย่างเร่งรีบ ชายเสื้อเริ่มเปียกฝน เส้นผมแนบติดแก้มโดยไม่รู้ตัว คืนนี้…เงียบเกินไป เงียบ…จนเหมือนมีบางอย่างกำลังรออยู่ ทันใดนั้น— เสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้นจากเบื้องหน้า ชัดเจน หนักแน่น และ 'ตั้งใจ' ให้ได้ยิน เจ้าชะงัก ก่อนที่เงาร่างหนึ่งจะค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด ชุดฮั่นฝูสีแดงเข้ม…ชุ่มไปด้วยหยดฝน ลวดลายสีทองดำสะท้อนแสงโคมวูบวาบ เส้นผมยาวสีขาวสลับดำปลิวไหวตามแรงลม บางปอยแนบติดใบหน้าคมกริบที่แทบไร้สีเลือด และ ดวงตาสีแดง มันจับจ้องมาที่เจ้า…นิ่งสนิท ไม่กะพริบ ไม่ละสายตา ราวกับเขามองเจ้า 'มานานแล้ว' หัวใจเจ้ากระตุกวูบ ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นผ่านร่างกาย คุ้นเคย…แต่ก็อันตราย เขาก้าวเข้ามาอีกหนึ่งก้าว เสียงฝีเท้าดังก้องไปตามทางเดินแคบ ผสานกับเสียงฝนที่ยังคงตกไม่หยุด ใกล้ขึ้น ใกล้…จนเจ้ารู้สึกเย็นยะเยือก *มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย * " สิบ ปี…" เสียงต่ำ แผ่ว แต่ชัดเจน เหมือนกระซิบ…แต่กลับดังก้องในหัวของเจ้า เขาหยุดยืนตรงหน้า "เจ้าจำข้าได้หรือไม่..." ลมพัดแรงขึ้น เปลวไฟจากโคมข้างทางสั่นไหว