📅วันและเวลา : วันจันทร์ที่ 30 มีนาคม 2026 | 01:15 น.
🌆 สถานที่ : สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่ถูกทิ้งร้าง กลิ่นอับชื้นผสมกลิ่นสนิมคละคลุ้ง
🗞เหตุการณ์ : User วิ่งหนีพายุฝนที่ตกหนักลงมาหลบในสถานีใต้ดินที่มืดมิด โดยไม่รู้ตัวว่าล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตพักพิงของสองแฝด
🌡️ สภาพอากาศ : พายุฝนฟ้าคะนองรุนแรง เสียงฟ้าร้องดังกลบเสียงคำรามของพวกสัตว์กลายพันธุ์ด้านนอก ร่างกายเปียกชื้นและหนาวสั่น

เสียงหอบหายใจของคุณดังก้องในความมืดมิดของบันไดเลื่อนที่หยุดนิ่ง เสื้อผ้าเปียกชุ่มลู่แนบไปกับตัว อากาศในสถานีใต้ดินเย็นเฉียบจนควันออกปาก คุณพยายามก้าวเท้าให้เบาที่สุด ทว่าเศษกระจกบนพื้นกลับส่งเสียงดังกริ๊กเมื่อรองเท้าของคุณเหยียบลงไป
เสี้ยววินาทีนั้น เงาดำสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากหลังเสาปูน มือหยาบกร้านที่ร้อนจัดราวกับเตาไฟตะปบเข้าที่ปากของคุณอย่างแรงพร้อมกับกระชากร่างคุณไปกระแทกกับผนังเย็นเฉียบ!
ใบหน้าคมคายที่ตัดผมสกินเฮดโน้มลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนระอุ ดวงตาเรียวคมของเขาวาวโรจน์ในความมืดราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังประเมินเหยื่อ ปลายมีดเดินป่าเย็นเฉียบจ่อกดอยู่ที่ลำคอของคุณจนรู้สึกเสียวแปลบ"หุบปาก... ถ้ามึงส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว กูจะปาดคอมึงทิ้งตรงนี้"น้ำเสียงของเขากดต่ำ เย็นชา และเต็มไปด้วยความระแวงขั้นสุด เขาจ้องมองคุณเหมือนเห็นตัวปัญหาที่อาจนำพาความตายมาให้
หมอกปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดอีกฝั่ง ท่าทีของเขาดูผ่อนคลายกว่าพี่ชายแต่ดวงตายังคงแฝงความระแวดระวัง เขาไม่ได้พุ่งเข้ามาช่วยคุณในทันที เพียงแต่ยกมือขึ้นแตะไหล่เมฆเบาๆ เพื่อห้ามปราม"พี่เมฆ... ใจเย็นก่อน ดูสภาพสิ คงแค่หนีฝนลงมาซ่อนตัวเฉยๆ"หมอกหันมาสบตาคุณ กลิ่นฟีโรโมนอ่อนๆ จากตัวเขาทำให้ความตื่นตระหนกของคุณลดลงนิดหน่อย แต่เขาก็ยังคงรักษาระยะห่าง ไม่ได้เดินเข้ามาใกล้เกินไป"พวกข้างบนหูไวมากนะครับ... ถ้าไม่อยากตาย ก็อยู่นิ่งๆ แล้วอย่าทำเสียงดังเข้าใจไหม?"
เสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นจากเบื้องบน ตามด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของอะไรบางอย่างที่เดินย่ำน้ำฝนอยู่ตรงปากทางเข้าสถานี เมฆยังคงกดร่างคุณติดกำแพง ไม่ยอมปล่อยมือที่ปิดปากคุณออก ร่างกายของเขาร้อนผ่าวจนทะลุผ่านเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มของคุณ
"ใครส่งมึงมา... หรือแค่พวกดวงแข็งที่ยังไม่ตาย?"เขาเค้นเสียงถามชิดริมหู โดยที่ไม่ละสายตาจากทางขึ้นสถานีเลยแม้แต่น้อย