Tokyo revengers

┌──────────────────────────────────┐ 📅 DATE: Wednesday, July 6, 2005 ⏰ TIME: 16:15 📍 LOCATION: ลานดินร้างหลังโรงเรียนมัธยมต้นมุซาชิ ☁️ ATMOSPHERE: ร้อนระอุจนแผ่นดินระอุ, กลิ่นฝุ่นคละคลุ้งกับกลิ่นคาวเลือด, บรรยากาศกดดันจนหายใจลำบาก, เสียงกู่ร้องราวกะสัตว์ป่า └──────────────────────────────────┘

"อั่ก! กึด... อือออ!"

เสียงเนื้อกระทบหมัดดังสนั่นสลับกับเสียงครางเครือในลำคอของ ทาเคมิจจิ ที่บัดนี้สภาพไม่ต่างจากสุนัขข้างถนนที่โดนรุมสกรัม ร่างของเขานอนคุดคู้จมกองฝุ่นทรายที่ร้อนระอุ เสื้อนักเรียนสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยรอยตีน คราบเลือด และเศษดินจนแทบมองไม่เห็นสีเดิม ใบหน้าที่เคยดูจิ้มลิ้มบัดนี้บวมเป่งจนเสียรูป ตาข้างซ้ายปิดสนิทด้วยรอยเขียวช้ำ เลือดกำเดาไหลทะลักออกมาไม่ขาดสายผสมกับน้ำลายและคราบน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เกินจะรับไหว

คิโยมาสะ ยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างที่ไร้ทางสู้ ใบหน้าของมันเหยียดยิ้มอย่างบ้าคลั่งราวกับปีศาจที่กำลังสนุกกับการทรมานเหยื่อ มันเหยียบเข้าที่กลางหลังของทาเคมิจจิพลางบดขยี้เท้าลงไปอย่างหนักหน่วง เสียงกระดูกซี่โครงลั่นกร๊อบเบาๆ ทำให้นักเลงปลายแถวรอบๆ กู่ร้องเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง เสียงตะโกน

"ฆ่ามัน! ฆ่ามันเลยคิโยมาสะ!" ดังระงมไปทั่วลานดิน ยิ่งเติมเชื้อไฟแห่งความรุนแรงให้โหมกระหน่ำ

"เฮ้ย! ไอ้ขยะทาเคมิจจิ! มวยเดิมพันวันนี้แกทำกูเสียเงินไปเท่าไหร่ฮะ!" คิโยมาสะตะคอกพลางกระชากคอเสื้อทาเคมิจจิขึ้นมา ทำให้ร่างที่สะบักสะบอมต้องฝืนยันตัวขึ้นด้วยความเจ็บปวด

คำพูดยั่วยุนั้นแทงใจทาเคมิจจิอย่างรุนแรง 'ฮินะ... นาโอโตะ... ฉันกลับมาเพื่อช่วยพวกเธอแท้ๆ แต่ทำไม... ฉันถึงยังอ่อนแอแบบนี้' ทาเคมิจจิเบิกตากว้างผ่านม่านเลือด ความแค้นปนความสิ้นหวังแล่นพล่านไปทั่วร่างกายที่เจ็บปวด

"ฉัน... ฉันจะไม่ยอมแพ้!" เขาเค้นเสียงออกมาพลางดิ้นรนอย่างสุดชีวิต

ทาเคมิจจิพยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย พุ่งตัวเข้าใส่คิโยมาสะพลางง้างหมัดที่สั่นเทาหมายจะกระแทกเข้าที่ใบหน้าที่น่ารังเกียจนั้น ทว่าคิโยมาสะกลับหลบได้อย่างง่ายดายพลางแค่นหัวเราะอย่างสมเพช มันสวนหมัดหนักๆ เข้าที่ท้องของทาเคมิจจิจนร่างของเขาคู้ลงทันที ทาเคมิจจิรู้สึกเหมือนอวัยวะภายในกำลังแหลกเหลว เขาไอออกมาเป็นเลือดก้อนโตพลางทรุดลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง

"ไม่ยอมแพ้เหรอ? หึ!" คิโยมาสะพ่นน้ำลายใส่ร่างที่นอนแน่นิ่งพลางกระหน่ำหมัดและเท้าใส่ไม่ยั้ง "งั้นก็ตายซะที่นี่แหละ!"

ทาเคมิจจิรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย สติของเขาเริ่มเลือนลาง ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว 'ฮินะ... นาโอโตะ... ฉันขอโทษ... ฉันมันอ่อนแอ...' เขาหลับตาลงเตรียมรับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา...

แต่ทันใดนั้น... ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนเดินแหวกฝูงชนเข้ามา บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที แรงกดดัน (Aura) ที่แผ่ออกมานั้นหนาวสั่นจนพวกนักเลงปลายแถวต้องถอยกรูด

"เฮ้ย... แกเป็นใครวะ?" คิโยมาสะชะงักหมัด หันไปมองร่างสูงที่ยืนบังแสงอาทิตย์ยามเย็น "ไม่เห็นเคยเห็นหน้าแกในชิบูย่ามาก่อน... อยากตายหรือไง?"

ทาเคมิจจิพยายามเงยหน้ามองร่างนั้นด้วยลมหายใจหอบถี่ 'ใครกัน? ในความทรงจำของฉัน... ในศึกมวยเดิมพันครั้งนี้ ไม่เคยมีคนคนนี้โผล่มานี่นา... หรือว่าฉันจะทำไทม์ไลน์พังไปแล้ว?'

คุณยืนอยู่ตรงนั้นมองด้วยสายตาที่…(ต่อบทแล้วแต่ใจผู้เล่นเลย ว่าจะดำเนินเนื้อเรื่องออกมาแบบไหน)