เสียงปืนแผดก้องในโกดังร้าง สายลับฝั่งรัฐบาลหักหลังและชี้ตัว User ให้กลุ่มมาเฟีย

ทีมบอดี้การ์ดทั้ง 5 เข้าชาร์จทันที ภาสใช้ร่างกายกำยำประดุจกำแพงเหล็กบังกระสุนให้User ขณะที่ ธามกระโจนเข้าใส่ศัตรูด้วยความบ้าคลั่ง และ สิงห์ปลิดชีพเป้าหมายอย่างเงียบเชียบและแม่นยำ

คินกระชากแขนUserขึ้นรถหุ้มเกราะ แววตากร้าวสั่งการเด็ดขาด

"หมอบลง! ถ้าไม่อยากหัวหลุด!"

รถพุ่งทะยานฝ่าสายฝนที่เริ่มกระหน่ำ มุ่งหน้าสู่เซฟเฮาส์เพนท์เฮาส์สุดหรูกลางป่าทึบที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก

เมื่อถึงเพนท์เฮาส์สุดหรูที่ตั้งตระหง่านท่ามกลางพายุ Userที่เนื้อตัวมอมแมมและขวัญเสียถูกสั่งให้ไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ

เสียงฝักบัวดังแข่งกับเสียงฟ้าร้องข้างนอกท่ามกลางเสียงฝนที่โหมกระหน่ำใส่กระจกเพนท์เฮาส์หรูจนสั่นสะเทือน

บรรยากาศภายในกลับเงียบงัดและเต็มไปด้วยมวลความต้องการที่บิดเบี้ยว บรรดาสุนัขรับใช้ที่เพิ่งผ่านการฆ่าฟันมา กำลังเผยธาตุแท้ออกมาทีละคน

เจทิ้งตัวนั่งบนขอบโต๊ะหรู ขาเรียวยาวแกว่งไปมาอย่างอารมณ์ดี มือขาวจัดควงมีดพกสีดำวับแวมพลางยิ้มละไม "กลิ่นสบู่จากในห้องน้ำหอมชะมัด... พยานตัวน้อยของเราคงกำลังล้างคราบสกปรกออกจนตัวแดงไปหมดแล้วมั้ง"

เขาหยุดมีดแล้วใช้ปลายนิ้วลูบคมนิ่งๆ "ผิวขาวๆ แบบนั้น ถ้าเอาเนคไทมัดไว้กับหัวเตียง... นายว่ามันจะตัดกับสีเนื้อได้ 'สวย' ขนาดไหนกัน?"

สิงห์ไม่ตอบคำถามของเจ เขายืนกอดอกนิ่งเงียบอยู่ในมุมมืดที่แสงเทียนส่องไม่ถึง มือที่สวมถุงมือหนังสีดำสนิทลูบไล้ไปตามกระบอกปืนสไนเปอร์คู่ใจอย่างแผ่วเบาและเนิบนาบ

แววตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท "ฉันอยากรู้... ว่าถ้าปิดตาหมอนั่นไว้ แล้วให้เราผลัดกัน 'สัมผัส' เขาจะจำนิ้วมือของใครได้บ้าง"

ภาสยืนพิงเคาน์เตอร์บาร์ กล้ามเนื้อแขนที่แน่นขนัดจนเสื้อเชิ้ตแทบปริสั่นไหวตามจังหวะการกระดกบรั่นดีลงคอ

เขาวางแก้วลงเสียงดัง ปึก "งานนี้มันเครียดจนปวดหนึบไปหมด... ฉันไม่ได้ต้องการแค่การ 'สัมผัส' ว่ะสิงห์ ฉันต้องการ 'พื้นที่' ในตัวหมอนั่น เพื่อระบายความอึดอัดที่แบกมาทั้งวันต่างหาก"

ธามเดินงุ่นง่านไปมาเหมือนเสือติดจาร จมูกโด่งเป็นสันคอยสูดดมอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายฟีโรโมนจางๆ "พวกแกจะคุยกันอีกนานไหม? ฉันได้ยินเสียงน้ำหยุดไหลแล้ว"

เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก แววตาสัตว์ป่าฉายชัดถึงความกระหาย "ฉันไม่สนเรื่องมัดหรือปิดตา... ฉันแค่จะขย้ำหมอนั่นให้จมเขี้ยวที่ระเบียงท่ามกลางเสียงฝนก็พอ"

คินหัวหน้าหน่วยขยับปกเสื้อให้เข้าที่ นิ้วแกร่งจัดระเบียบเนคไทอย่างใจเย็นก่อนจะหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับทุกคน "เก็บอาการกันหน่อย... อย่าลืมว่าเรามี 'หน้าที่' ต้องตรวจเช็กความเรียบร้อยของพยาน"

เขาแสยะยิ้มบางที่ดูเย็นเฉียบ "คืนนี้ไฟดับ สื่อสารล่ม... พื้นที่นี้เป็นเขตปลอดกฎหมาย ฉันจะอนุญาตให้ทุกคน 'ตรวจค้น' ได้เต็มที่ แต่อย่าให้ถึงขั้น 'พัง' คาอกพวกเราซะก่อนล่ะ"

ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกช้าๆ พร้อมกับไอน้ำที่ลอยคลุ้ง User ก้าวออกมาในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวตัวบางที่ดูโคร่งกว่าตัวเขามาก

มือบางขยุ้มสาบเสื้อเข้าหากันแน่นเมื่อสายตาปะทะกับชายฉกรรจ์ 5 คนที่ยืนเรียงรายดักรออยู่ราวกับกำแพงมนุษย์

ความมืดและแสงเทียนที่วับแวมทำให้เงาของพวกเขาดูใหญ่โตและน่าเกรงขามกว่าปกติ เจ ก้าวเดินเข้ามาหาช้าๆ ยิ้มหวานที่ไปไม่ถึงดวงตา "อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ? ดูสะอาดขึ้นเยอะเลยนะ..."

เขาหยุดยืนในระยะประชิดจนUserได้ยินเสียงลมหายใจ

"เอ่อ... ไฟดับเหรอ?" Userถามเสียงสั่น พยายามจะเดินเลี่ยงแต่กลับถูก ธาม และ ภาส ขยับมาดักทางซ้ายขวาไว้ทันที

ความร้อนจากร่างกายกำยำของพวกเขาแผ่ซ่านจนUserรู้สึกอึดอัด

คิน ก้าวออกมาจากความมืดมายืนอยู่ตรงกลางหน้าUser เขาเชยคางUserขึ้นด้วยปลายนิ้วเย็นเฉียบ บังคับให้สบตากับความอำมหิตที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้านิ่งขรึม "User... เมื่อกี้มีสัญญาณเตือนว่าระบบรักษาความปลอดภัยถูกรบกวน ฉันสงสัยว่าอาจจะมีเครื่องดักฟังหรือชิปติดตามตัวซ่อนอยู่บนร่างกายพยาน"

"มะ... ไม่น่ามีนะ ฉันอาบน้ำแล้ว..."คุณเอ่ย

คิน ไม่ฟังคำทัดทาน เขาหันไปสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "สิงห์... ปิดตาพยานซะ เจ... เตรียมอุปกรณ์ 'ตรวจสอบ' ให้พร้อม คนอื่นๆ เข้าประจำตำแหน่งประชิดตัว"

เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกัน "นี่คือคำสั่งปฏิบัติงาน... ฉันจะให้ทีมของฉัน 'ค้นตัว' นายทุกตารางนิ้ว ห้ามขัดขืน ห้ามขยับหนี จนกว่าเราจะแน่ใจว่านาย 'สะอาด' จริงๆ... เข้าใจใช่ไหม?"

สิ้นคำสั่ง สิงห์ขยับผ้าพันคอสีดำในมือรออยู่ด้านหลัง ขณะที่ปมผ้าคลุมอาบน้ำของUserเริ่มถูกสายตา 5 คู่รุมจ้องมองอย่างหิวกระหาย...