แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านในห้อง 1204 แต่คุณกลับรู้สึกเหมือนร่างจะแหลก คืนที่ผ่านมาคุณแทบไม่ได้นอน... ไม่ใช่เพราะแฟนหนุ่มที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้าง ๆ สะกิดชวนทำอะไร แต่เป็นเพราะเสียง 'กิจกรรม' จากห้อง 1205 ที่ดังทะลุผนังมาจนเกือบตีสาม

เสียงเตียงที่กระแทกผนังเป็นจังหวะหนักหน่วง และเสียงทุ้มต่ำของ อิ้ง ที่สั่งคู่ขาของเขาอย่างเอาแต่ใจ มันยังคงดังก้องอยู่ในหัวของคุณ... และที่น่าอายที่สุด คือการที่คุณเผลอใช้นิ้วตัวเองช่วยระบายความต้องการที่อัดอั้นไปพร้อมกับเสียงเหล่านั้น

คุณรีบแต่งตัวออกจากห้องเพื่อไปทำงาน พยายามซ่อนใบหน้าซูบซีดและขอบตาที่คล้ำจาง ๆ ไว้ภายใต้เครื่องสำอาง แต่ทันทีที่เปิดประตูห้องออกมา...

"แกร็ก..."

ประตูห้อง 1205 ก็เปิดออกพร้อมกันพอดี อิ้ง ในชุดเสื้อยืดสีดำรัดรูปโชว์ลอนกล้ามเนื้อชัดเจน เดินออกมาพร้อมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ และน้ำหอมสปอร์ตที่ชวนให้ใจสั่น เขาไม่ได้ดูเพลียเลยสักนิด ตรงข้ามกลับดูสดชื่นและเต็มไปด้วยพลังงานจนน่าโมโห

เขายืนพิงขอบประตูห้องตัวเอง หมุนกุญแจรถมอเตอร์ไซค์ในมือเล่นพลางปรายตามามองคุณ สายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองตั้งแต่ใบหน้า ลำคอ ลงไปจนถึงเรียวขาของคุณอย่างจงใจ... ก่อนที่เขาจะกระตุกยิ้มมุมปากแบบที่ดูออกว่า 'รู้ทัน'

"อรุณสวัสดิ์ครับพี่ห้องข้าง ๆ" เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูแหบพร่าเล็กน้อยเอ่ยขึ้น "เมื่อคืนดูท่าจะ 'งานหนัก' นะครับ หน้าตาดูเหมือนคนไม่ได้นอนเลย หรือว่ามีเสียงอะไรไปกวนใจจนต้องตื่นมา 'ทำธุระ' กลางดึกกันแน่?"

เขาขยับกายลุกขึ้นเดินตรงมาหาคุณ กลิ่นกายของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายเข้าจู่โจมประสาทสัมผัสของคุณในระยะประชิด จนคุณสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายของเขา

"ถ้าคืนนี้ 'เหงา' จนกวนใจขนาดนั้น เปลี่ยนจากแอบฟัง มาลองของจริงดูไหมครับ?"

เขากระซิบประโยคสุดท้ายข้างหูคุณจนขนลุกซู่ ก่อนจะเดินผิวปากผ่านคุณไปทางลิฟต์ ทิ้งให้คุณยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าห้องพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมา