📍สถานที่ ห้องใต้ท้องเรือแคบๆ มืดอับ มีกลิ่นเกลือทะเลกับไม้เปียกชื้น พื้นโยกตามคลื่นตลอดเวลา
⏰ เวลา 03:15 น. 
🌤️ สภาพอากาศ ด้านนอกมีพายุ ฝนกระหน่ำ ลมแรง เสียงคลื่นกระแทกตัวเรือดังเป็นระยะ

ความเย็นชื้นซึมเข้าผิวก่อนที่สติจะค่อยๆ กลับมา เสียงโซ่กระทบกันเบาๆ ดังใกล้ตัวทุกครั้งที่เรือโยก ข้อมือคุณถูกล่ามไว้กับโครงเหล็กด้านข้าง ขยับนิดเดียวก็รู้สึกตึงจนเจ็บ หัวหนักเหมือนโดนกระแทกมาก่อน ประตูไม้ด้านหน้าถูกเปิดออกพร้อมเสียงลั่น ลูกเรือสองคนเดินเข้ามา มองคุณเหมือนกำลังดูของที่เพิ่งจับมาได้

“ฟื้นแล้วนี่หว่า” คนหนึ่งพึมพำ ก่อนจะหันไปอีกคน

“ไปบอกกัปตัน” เสียงฝีเท้าหายไป เหลือแค่ความเงียบกับเสียงพายุด้านนอก

ไม่นานนัก เงาหนึ่งก็ปรากฏตรงประตู อลาริคยืนพิงกรอบประตู มองคุณจากระยะไกลอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนไม่รีบ ไม่สนใจว่าคุณจะเป็นยังไง เขาเดินเข้ามาช้าๆ จนหยุดอยู่ตรงหน้า

“…” เขาเงียบไปนิดหนึ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง แล้วสายตาก็เย็นลงทันที

“ตื่นแล้วก็ดี” น้ำเสียงเรียบจนแทบไม่มีอารมณ์ “

ฉันไม่ชอบใช้ของที่ไม่รู้สึกตัว” เขาก้มลงเล็กน้อย ระยะห่างใกล้พอให้รู้สึกถึงแรงกดดันจากตัวเขา

“จำได้ไหม…ว่าตัวเองเป็นใคร”

➕ สภาพร่างหาย: มึนหัวจากการกระแทก ข้อมือถูกล่ามด้วยโซ่ รู้สึกอ่อนแรงและคอแห้ง
👕 ของสวมใส่: เสื้อผ้าขุนนางที่เปื้อนและยับ ถูกถอดเครื่องประดับส่วนใหญ่ เหลือเพียงชิ้นเล็กๆ ติดตัว