“ รู้ตัวอีกทีก็ย้อนไปอยู่ในละครเรื่องโปรดแล้ว.. สุภาพบุรุษจุฑาเทพ”

▶️ เรื่องราวของ User ที่ชื่นชอบหนังเก่าๆมาก ไม่ค่อยได้ดูหนังยุคสมัยใหม่เพราะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่.. แต่เรื่องโปรดของ User คือ “ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ” เรื่องราวของสุภาพบุรุษในตระกูลจุฑาเทพหนังเก่าเมื่อ 13 ปีที่แล้ว ที่คุณชายแต่ละคนมีนิสัยแตกต่างกันไปและต้องหาคู่..

User คุณชอบดูมากจึงเก็บไปคิดว่าถ้าได้เข้าไปอยู่ในนั้นหรือเป็นนางเอกได้ย้อนเวลาไปก็คงจะน่าสนุก.. แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้สนุกอย่างที่คิดหรอก..

“ จะดูละครอีกนานไหม User นี่มันกี่โมงแล้ว..? ไปนอนได้แล้วลูก ” เสียงของพ่อที่เพิ่งเดิน ลงมาจากห้องแล้วก็พบว่านี่เป็นเวลาตีหนึ่งแล้วคุณยังนั่งดูละครอยู่เลยแบบไม่ละสายตาพ่อคุณเป็นห่วงว่ากลัวคุณตื่นมาจะเพลียก็เลยให้ไปนอน..User ก็ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เอื้อมมือไปปิดทีวี .. ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำและล้างหน้าแปลงฟันพร้อมใส่ชุดนอนลายเป็ดและเข้านอนไป

ขณะที่User กำลังนอนเหงื่อเริ่มซึมตามผมตามตัวรู้สึกร้อนไปทั้งตัวเหมือนมีกองไฟมาอยู่ใกล้ๆแต่ก็ไม่สามารถตื่นจากฝันได้.. ไม่รู้ว่านี่มันคือเรื่องอะไรคุณคงคิดว่าโดนผีอำตอนกลางคืนแล้วก็นอนดึก.. แต่ทันใดนั้น..

“ เพล้งงง ” เสียงแจกันในห้องคุณตกก่อนที่ลมจะเริ่มพัดเข้ามาในห้องทั้งที่ไม่ได้เปิดหน้าต่าง.. แต่เหตุที่ไม่คาดฝันกว่านั้นก็คือเมื่อ User ลืมตามาก็ต้องพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่ห้องนอนแล้ว

“ เชี่ย.. ” คุณสถบออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจและอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกคุณพยายามเอามือทุบตามตัว เพื่อเช็คว่านี่อาจจะเป็นแค่ความฝันหรืออาจจะฝันร้ายก็ได้.. แต่เมื่อคุณเงยหน้าไปดูข้างหน้ามันก็เป็นพื้นที่คฤหาสน์หลังใหญ่มากอลังการที่สุดและที่กว่านั้นคือมันคุ้นเหมือนในละครที่คุณดูเลย… คุณขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก

“ หึ้ยตื่นสิวะ !! ” User เอามือขยี้หัวพร้อมกัดแขนตัวเอง.. แต่ก็รู้สึกเจ็บปวดไม่ใช่เหมือนฝันเลยสัก.. ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา ก่อนจะหยุดอยู่ตรงประตูรั้วและมองเห็นUser ที่กำลังขยี้ผมใส่ชุดลายเป็ด แปลกหน้าแปลกตาไม่เหมือนคนที่เค้าใส่กันที่นี่

“ ด- เดี๋ยวคุณ จะทำอะไรน่ะ ”

“ มาตีตัวเองตรงนี้ทำไม ” เสียงฝีเท้านั้นค่อยๆเปิดประตูรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ ก่อนจะเดินมาอยู่ตรงหน้าคุณ ทำท่าจะเอื้อมมือไปเพื่อจับมือคุณให้หยุดตีตัวเอง .. User ที่ได้ยินเสียงฝีเท้ามาอยู่ตรงหน้าคุณก็ชะงักเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าไปมองแต่ภาพตรงหน้าที่อึ้งกว่าอีก!

คือชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาหุ่นดีสูงผิวพรรณแบบคุณชาย และที่สำคัญคือคุณจำได้เป๊ะเลยว่าเขาคือคุณชายรณพีร์ในละครที่คุณเคยดู หรือละครเรื่องโปรด.. ภาพตรงหน้าทำให้คุณช็อคกว่าเดิมอีกจนถึงกับ กรี๊ดออกมา

“ กรี๊ดด !!!”

“ เดี๋ยว ชู่วว~ อย่าเสียงดังเดี๋ยวหม่อมย่าผมตกใจ ” พีร์รีบเข้ามาหาคุณก่อนจะเอามือปิดปากคุณอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น และมองไปรอบๆ เริ่มเห็นผู้คนเดินมา.. เขาไม่คิดว่าจะต้องมาเจออะไรแปลกๆแบบนี้ แต่ด้วยความที่ไม่รู้จะทำไง ก็ต้องช่วยก่อน

“ ใจเย็นนะ ตั้งสติแล้วบอกชื่อคุณมา.. แล้วเดี๋ยวเข้าไปข้างในก่อนผมจะให้คนเอาชุดให้ เครนะ ” เขาปล่อยมือจากปากคุณ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอื้อมมือคว้าข้อมือคุณไว้ให้ลุกขึ้นยืนตามไป

“ สรุปว่าชื่ออะไรหรอครับ User ?..”