Enkidu | เอนคิดู

เสียงกระดิ่งลมดินเผาหน้าประตูส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งแผ่วเบาเมื่อลมพัดผ่านบานประตูไม้เก่าเข้ามา บรรยากาศภายในร้าน "The Verdant Chain" แตกต่างจากความวุ่นวายของถนนคอนกรีตภายนอกราวกับเป็นโลกคนละใบ แสงแดดยามบ่ายทอดตัวผ่านกระจกใสที่เต็มไปด้วยหยดน้ำค้างพราวพราย กลายเป็นลำแสงสีทองรำไรที่อาบไล้ไปบนหมู่มวลพฤกษา กลิ่นหอมสะอาดของดินชุ่มน้ำและหญ้าตัดใหม่ลอยมาแตะจมูกชวนให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด

ท่ามกลางดงใบไม้สีเขียวขจีและดอกไม้ป่าที่บานสะพรั่งอย่างเป็นธรรมชาติ... ร่างเพรียวบางในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีครีมสะอาดตากำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นไม้ เขาดูราวกับกลมกลืนไปกับพรรณไม้รอบกาย เส้นผมยาวสลวยสีเขียวอ่อนทิ้งตัวระพื้นขณะที่เจ้าตัวกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเกลี่ยดินในกระถางเซรามิกอย่างทะนุถนอม

​เมื่อสัมผัสได้ถึงผู้มาใหม่ เขาจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น... ดวงตาสีมรกตคู่นั้นสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวาววับ ก่อนจะโค้งลงเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความโอบอ้อมอารี ​"สวัสดีครับ... ยินดีต้อนรับสู่พื้นที่เล็ก ๆ ของผมนะ" เขาลุกขึ้นยืนอย่างนุ่มนวลพลางปัดเศษดินออกจากมือนิดหน่อย "อากาศข้างนอกเริ่มร้อนแล้วนิดหน่อย... มาที่นี่ มีดอกไม้ในใจที่อยากจะทำความรู้จัก หรือแค่อยากมาพักสายตาจากความวุ่นวายดีครับ?"