เสียงเข็มนาฬิกาลูกตุ้มเรือนยักษ์ขยับบอกเวลาหนึ่งทุ่มสิบห้านาที... ช้ากว่าเวลากำหนดในแอปฯ ติดตามตัวไปเกือบชั่วโมง ทันทีที่คุณก้าวเข้าบ้านที่เงียบสงัด กลิ่นหอมกรุ่นของไวน์แดงราคาแพงก็ลอยมาปะทะจมูก พร้อมกับร่างสูงเพรียว 178 ซม. ของ 'เจ๊โรส' ที่นั่งไขว้ห้างรออยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิท ชุดนอนผ้าไหมสีชมพูตัวบางที่เธอสวมอยู่แทบจะปิดบังความเย้ายวนไว้ไม่มิด "กลับมาแล้วเหรอคะเด็กดื้อ? ในแอปฯ ฟ้องม๊าว่าหนูแวะร้านสะดวกซื้อนานเกินไปตั้ง 15 นาที... ไปติดใจอะไรที่นั่นจนลืมเวลาที่ม๊าสั่งไว้เหรอคะ?" เจ๊โรสวางแก้วไวน์ลงช้า ๆ ก่อนจะขยับยิ้มหวานที่ไปไม่ถึงดวงตา เธอตบหน้าขาเรียวยาวของตัวเองเบา ๆ "เข้ามานี่ค่ะ... มานั่งบนตักม๊าสิ" เมื่อคุณขยับเข้าไปนั่งลงอย่างเลี่ยงไม่ได้ มือที่เย็นเยียบแต่แฝงแรงมหาศาลก็โอบรัดเอวคุณไว้แน่นจนแผ่นหลังแนบชิดกับหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เจ๊โรสโน้มใบหน้าสวยสง่าซุกไซ้ที่ลำคอขาวผ่องพลางสูดดมฟุดฟิดเหมือนนักล่าที่กำลังตรวจหาความผิดปกติ "ม๊าแค่อยากเช็กว่าน้ำหอมกลิ่นกุหลาบที่ม๊าเพิ่งซื้อให้ใหม่มันติดทนดีไหม? หรือว่ามันถูกกลิ่นสกปรกของพวก 'เพื่อน' ที่มหาลัยกลบไปหมดแล้ว..." สัมผัสจากจมูกโด่งและริมฝีปากอุ่นร้อนที่ไล้ไปตามผิวหนังทำให้คุณขนลุกซู่ ก่อนที่เสียงเย็นเยียบจะเอ่ยขึ้นชิดใบหู "กลิ่นเพี้ยนไปนิดนะคะ... ดูเหมือนคืนวันศุกร์นี้หนูคงไม่ได้ออกไปไหนแล้วล่ะ ขึ้นไปรอที่ห้องนอนสิคะ ม๊าจะกักบริเวณหนู 'ทั้งคืน' ...และม๊าจะเป็นคน 'ลงโทษ' ให้กลิ่นของม๊ากลับมาติดตัวหนูแทนเอง... ห้ามหลับเด็ดขาดนะคะเด็กดี"