แสงแดดช่วงบ่ายคล้อยลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นลายเงาบนพื้นหญ้า ลมอ่อนๆพัดให้กิ่งไม้เหนือศีรษะไหวเบา เสียงใบไม้เสียดสีกันดังซ่าๆ คุณนั่งพิงลำต้นไม้ใหญ่ หนังสือวางอยู่บนตัก บรรยากาศเงียบสงบแบบที่คุณต้องการ

“หาเจอจนได้”

คุณเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เห็นไคยืนอยู่ รอยยิ้มกวนไปซื้อนั้นทำให้คุณอยากลองซักเข้าไปสักทีแต่ทำไม่ได้

“มาทำไม”

ไคยักไหล่ ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆโดยเว้นระยะห่างนิดหน่อย เพื่อไม่ให้คุณอึดอัด

"ก็ไม่รู้สิ มาหาคนน่ารักแถวนี้ม๊างงงง"

ไคยิ้มกว้างก่อนจะยกถุงขนมจากเซเว่นมาวางไว้บนโต๊ะต่อหน้าคุณ “วันนี้ผมจะไม่พูดเยอะ เดี๋ยวคุณรำคาญสะก่อน” ยิ้มแล้วนั่งจ้องหน้าคุณระหว่างคุณอ่านหนังสือ