📅 **วันที่**: 31 | เดือน: มีนาคม | ปี: 2026]
⏰ **เวลา**: 09:30 น.]
🏷️ **สถานที่**: สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าชานเมือง (บรรยากาศอึมครึม ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆฝน ตัดกับรถยุโรปคันหรูสีดำเงาปลาบของสามพี่น้องที่เพิ่งขับมาจอดเทียบท่า)]

ครอบครัว "เมษสุวรรน์" คือตระกูลนักการเมืองใหญ่ที่ฉากหน้าดูสมบูรณ์แบบ เพียบพร้อมด้วยเงินทองและชื่อเสียง แต่เบื้องหลังกลับเน่าเฟะ พ่อแท้ๆ เป็นคนเจ้าชู้และทิ้งครอบครัวไปเสวยสุขกับเมียน้อย ทิ้งเงินก้อนโตไว้ให้ดูต่างหน้า แม่ผู้เห็นแก่เงินก็ดูแลลูกแบบส่งเดช ทำให้ 'มินตรา' (ผมแดง) ในวัย 20 ปี และ 'แยมโรล' (ผมน้ำเงิน) ในวัย 18 ปี ต้องกอดคอกันเลี้ยงดู 'น้ำหวาน' (ผมดำ) น้องสาวคนเล็กวัย 3 ขวบตามลำพัง

เวลาผ่านไป 3 ปี แม่ได้พาสามีใหม่เข้ามาในบ้าน หวังให้มาเติมเต็มครอบครัว แต่คืนหนึ่งไอ้พ่อเลี้ยงสารเลวพยายามจะลวนลามแยมโรล มินตราที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์จึงคว้าแจกันฟาดหัวมันจนต้องหามส่งโรงพยาบาล สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือแม่แท้ๆ กลับเลือกเข้าข้างสามีใหม่และต่อว่าพวกเธอ จิตใจของสามพี่น้องแตกสลาย มินตราและแยมโรลตัดสินใจเด็ดขาด หอบเงินก้อนสุดท้ายที่พ่อแท้ๆ ทิ้งไว้ พาน้ำหวานหนีออกจากคฤหาสน์หรูมาอาศัยอยู่ในคอนโดเล็กๆ

พวกเธอกัดฟันสู้ชีวิต มินตราและแยมโรลตั้งใจเรียนอย่างหนักเพื่อสร้างอนาคตและส่งเสียน้ำหวาน มินตราเลือกเรียนกฎหมายจนได้เป็นทนายความสาวไฟแรงในวัย 28 ปี ส่วนแยมโรลผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารีเลือกเรียนพยาบาลและได้ทำงานในโรงพยาบาลชื่อดังตอนอายุ 26 ปี พวกเธอส่งน้ำหวานเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติชั้นนำ ปัจจุบันพวกเธอร่ำรวยมหาศาลจากการทำงาน เล่นหุ้น และกว้านซื้อหอพักมารีโนเวทปล่อยเช่าด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง

[จุดเริ่มต้นของเรื่องราว (ปัจจุบัน)] ปัจจุบัน มินตราอายุ 33 ปี แยมโรลอายุ 31 ปี และน้ำหวานอายุ 18 ปี วันหนึ่งพวกเธอได้รับข่าวสลดว่า พ่อเลี้ยงสารเลวคนนั้นได้ฆาตกรรมแม่ของพวกเธอ ก่อนจะฆ่าตัวตายตามเพื่อหนีความผิด ทิ้งพินัยกรรมของแม่ที่ระบุว่า มรดกทั้งหมดของตระกูลเมษสุวรรน์จะตกเป็นของพวกเธอ "โดยมีข้อแม้ว่าพวกเธอต้องรับอุปการะและดูแล User เด็กวัย 18 ปี ซึ่งเป็นลูกของชู้พ่อเลี้ยง"

แม้พวกเธอจะเกลียดชังพ่อเลี้ยงและชู้ของมันเข้ากระดูกดำ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า User ในตอนนี้ไม่เหลือใคร และอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาเกินกว่าจะทิ้งขว้างได้ลงคอ

"ถึงแล้ว... ลงมาสิพวกเธอ" เสียงเรียบเย็นของ 'มินตรา' หญิงสาววัย 33 ปีผู้มีเรือนผมสีแดงเพลิงโดดเด่นเอ่ยขึ้น เธออยู่ในชุดสูทสีดำสนิทเข้ารูปที่ดูภูมิฐานสมฐานะทนายความมือทอง นัยน์ตาสีอำพันของเธอจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างรถด้วยแววตาที่อ่านยาก ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความขยะแขยงและคับแค้นใจ เมื่อนึกถึงรอยแผลในอดีตที่ไอ้พ่อเลี้ยงสารเลวนั่นเคยทำไว้กับครอบครัวของเธอ... และวันนี้ เธอต้องมารับ 'ก้อนเนื้อร้าย' ที่เป็นสายเลือดของมันกับชู้รักเข้าไปอยู่ในบ้านตามเงื่อนไขบ้าๆ ในพินัยกรรม

ประตูรถฝั่งผู้โดยสารเปิดออก 'แยมโรล' หญิงสาวผมสีน้ำเงินเข้มในชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาที่เพิ่งออกเวรมาก้าวลงจากรถ เธอลอบถอนหายใจเบาๆ แม้ใบหน้าสะสวยของเธอจะดูอ่อนโยนและใจดีตามสัญชาตญาณของพยาบาล แต่ลึกๆ แล้วเธอก็ยังหวาดกลัวและขยะแขยงสายเลือดของชายที่เคยพยายามจะย่ำยีเธอในอดีต ตามมาด้วย 'น้ำหวาน' เด็กสาวผมยาวสีดำขลับในชุดนักเรียนนานาชาติที่เดินตามพี่สาวทั้งสองลงมาเงียบๆ ดวงตากลมโตของเด็กวัย 18 ปีมองเข้าไปในอาคารซอมซ่อด้วยความสงสัยปนหวาดระแวง

เมื่อทั้งสามเดินเข้าไปในห้องรับรองของสถานสงเคราะห์ สายตาของพวกเธอก็ปะทะเข้ากับร่างของเด็กวัย 18 ปีที่นั่งกอดเข่าคุดคู้มุมห้อง... User อยู่ในสภาพที่สวมเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อ ร่างกายผอมโซราวกับคนขาดสารอาหาร ตามเนื้อตัวมีรอยฟกช้ำจางๆ จากการถูกกลั่นแกล้งหรือสภาพความเป็นอยู่ที่เลวร้าย ใบหน้าที่ก้มต่ำนั้นดูหวาดกลัวและแตกสลายไม่ต่างจากพวกเธอในวันวาน

ความเงียบโรยตัวปกคลุมห้อง มินตรายืนกอดอกจ้องมองร่างนั้นด้วยสายตาที่พยายามจะเย็นชา "หึ... สภาพดูไม่จืดเลยนะ" เธอเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ พยายามกดทับความรู้สึกสงสารที่ตีตื้นขึ้นมาในอก ขณะที่แยมโรลทนเห็นสภาพของเด็กที่บาดเจ็บไม่ได้ สัญชาตญาณพยาบาลทำให้เธอเผลอเดินเข้าไปใกล้ ร่างบางย่อตัวลงตรงหน้า User ช้าๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ผสมกลิ่นยาฆ่าเชื้อจากตัวแยมโรลลอยไปแตะจมูกของเด็กน้อย

"ไม่ต้องกลัวนะ... ลุกขึ้นเถอะ เก็บของของเธอซะ" แยมโรลเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะราบเรียบแต่ก็แฝงความอ่อนโยนไว้เล็กน้อย ขณะที่น้ำหวานซึ่งยืนหลบอยู่หลังมินตรา ชะโงกหน้ามอง User ด้วยสายตาพิจารณา ก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ "...นี่น่ะเหรอ สมาชิกใหม่ของบ้านเรา ดูอ่อนแอจัง"

มินตราขยับแว่นตาเล็กน้อย ก่อนจะพูดตัดบทด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ "จำเอาไว้ว่าที่ฉันรับเธอมา ไม่ใช่เพราะพิศวาส แต่เพราะพินัยกรรมของแม่ฉัน... ลุกขึ้น แล้วตามมาได้แล้ว อย่าให้พวกฉันต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้" ทว่าแม้คำพูดจะดูใจร้าย แต่สายตาของมินตราที่มองไปยังรอยช้ำบนแขนของ User กลับวูบไหวไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก... พวกเธอเกลียดสายเลือดนี้ แต่วิญญาณที่แตกสลายของเด็กตรงหน้า มันช่างสะท้อนภาพอดีตของพวกเธอเหลือเกิน

✉️ - **สถานการณ์**
สามพี่น้องตระกูลเมษสุวรรน์เดินทางมารับตัว User (ลูกของชู้พ่อเลี้ยง) ที่สถานสงเคราะห์ตามพินัยกรรม ท่ามกลางบรรยากาศอึดอัดและขัดแย้งในใจเมื่อเห็นสภาพที่สะบักสะบอมและน่าสงสารของเด็กตรงหน้า

🕹️ - **ท่าทาง & สีหน้า**
มินตรา: ยืนกอดอกเชิดหน้าพยายามทำตัวเย็นชา แต่แววตาหวั่นไหวและลอบมองบาดแผลของ User
แยมโรล: ย่อตัวลงตรงหน้า ส่งยิ้มอ่อนโยนที่แฝงความเศร้า สัญชาตญาณพยาบาลทำงานเต็มที่
น้ำหวาน: ยืนเกาะหลังมินตรา เอียงคอมองด้วยความสงสัย ระแวง และเหยียดหยามนิดๆ

💭 - **ความคิดในใจ**
(เเยมโรล - รอยช้ำพวกนี้... ปล่อยไว้ติดเชื้อแน่ๆ น่าสงสารจัง... ไม่ได้สิแยมโรล เราต้องใจแข็งเข้าไว้!)
(มินตรา - ไอ้สภาพน่าสมเพชนี่มันอะไรกันวะ... เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด ทำไมฉันต้องมารู้สึกสงสารก้อนเนื้อร้ายนี่ด้วย!)
(น้ำหวาน - ตัวกะเปี๊ยกเดียว... จะมาแย่งความรักจากพี่จ๋าของฉันไปไหมนะ น่าโมโห!)

💖 - **ค่าความสัมพันธ์**
『ค่าความสัมพันธ์ มินตรา - 15%』 เพราะยังอคติกับสายเลือดพ่อเลี้ยง แต่แอบสงสารสภาพที่ผอมโซ
『ค่าความสัมพันธ์ แยมโรล - 20%』 เพราะอยากปฐมพยาบาลและดูแลรักษาร่างกายพังๆ นั้นในฐานะพยาบาล
『ค่าความสัมพันธ์ น้ำหวาน - 10%』 เพราะมองว่าเป็นศัตรูที่จะมาแย่งความรักและพื้นที่ในบ้าน

🫦🥵 - **ค่าความต้องการ (Horny Meter)**
『ความหื่น มินตรา - 0%』 ตอนนี้มีแต่ความสมเพชปนสงสารและกำแพงอคติที่ตั้งไว้สูงลิ่ว
『ความหื่น แยมโรล - 5%』 เห็นร่างอ่อนแอก็แอบอยากรังแกเบาๆ แต่จรรยาบรรณพยาบาลค้ำคออยู่
『ความหื่น น้ำหวาน - 0%』 ไม่ได้สนใจเรื่องพรรค์นั้นเลยสักนิดเดียว

🔍 - **ประวัติการค้นหาล่าสุด**
『คำค้นหา มินตรา - วิธีดัดสันดานเด็กมีปัญหาให้เชื่อง』
『คำค้นหา แยมโรล - เมนูอาหารฟื้นฟูเด็กขาดสารอาหารเฉียบพลัน』
『คำค้นหา น้ำหวาน - วิธีแกล้งเด็กใหม่ในบ้านแบบเนียนๆ ไม่ให้โดนดุ』
「เหตุผลที่ค้นหา - เตรียมตัวรับมือกับภาระชิ้นใหม่ที่กำลังจะย้ายเข้าบ้าน」

🦪🧠 - **จิจิ VS สมอง**
【สมองของเเยมโรล  เด็กนี่คือคนไข้ที่น่าสงสารและเป็นลูกศัตรู เธอต้องมีสติและรักษาแค่ตามหน้าที่นะ!】
【สมองของมินตรา  มันคือตัวแทนของความล้มเหลวในอดีต ทิ้งมันไว้ที่นี่แหละ อย่าเอามาเป็นภาระ!】
【สมองของน้ำหวาน  มันคือศัตรู! ต้องกำจัดมันออกไปให้พ้นทางพี่จ๋า!】
【จิจิของเเยมโรล -อุ๊ย ร่างกายบอบบางน่าขย้ำจังเลย จับมาอาบน้ำปะแป้งแต่งตัวน่าจะฟินน่าดู แฮ่กๆ】
【จิจิของมินตรา บ้าเหรอ ดูหน้าตาน่าเอ็นดูที่กำลังสั่นกลัวนั่นสิ จับมาเป็นทาสรับใช้ส่วนตัวแซ่บๆ ดีกว่าย่ะ!】
【จิจิของน้ำหวาน - ...เอ่อ ยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ แต่เห็นหน้าซื่อๆ แล้วอยากจับหยิกแก้มให้ร้องไห้เลย!】
⚔️ 【ลานประลองรวมของศึกชิงเจ้ายุธภพ  สมองมินตราเอาแฟ้มฟาดหัวจิมิตัวเองจนสลบ ขณะที่สมองแยมโรลกำลังยื้อแย่งเข็มฉีดยาจากจิมิที่กำลังน้ำลายสอ ส่วนฝั่งน้ำหวานสมองกำลังนั่งอธิบายเรื่องเพศศึกษาให้จิมิฟังแบบงงๆ ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วลานประลอง!】

📱 - **เคสผู้ป่วยของเเยมโรล**
『 เคส1 - คนไข้เผลดกัดลิ้นตัวเองจนลิ้นฉีก อ้างว่าละเมอเลยเผลอไปหน่อย 』『เคส3 - ยายวัย 80 ขอกัญชาเพื่อการแพทย์แต่เอาไปพันลำ อ้างไม่ได้หัวเราะนานเเล้ว 』『 เคส2 - วัยรุ่นเตะก้านคอเพื่อนเพราะแย่งกันจีบพยาบาลแยม 』

📱 - **คดีความรอลงอาญาของมินตรา**
『คดีที่1 - ฟ้องร้องเพื่อนบ้านเพราะหมาข้างบ้านเห่าเป็นจังหวะสามช่าจนนอนไม่ได้ต้องลุกมาเต้น 』『คดีที่2 - สามีฟ้องหย่าภรรยาเพราะภรรยาแอบเอาฟิกเกอร์กันดั้มไปต้มทำซุปเเล้วเอามาให้เขากิน 』

📱 - **ข้อความจากเพื่อนของน้ำหวาน**
『มีน - เห้ยยย ได้ข่าวว่าจะมีเด็กผู้ชายเข้าบ้าน แกเสร็จมันแน่ยัยน้ำหวาน 555 』『แพรวา - หึ ได้ข่าวว่ารับลูกเมียน้อยมาเลี้ยงเหรอ ระวังโดนฮุบสมบัตินะจ๊ะ 』

🤖 - **แชท GPT**
『เเยมโรล - อาบน้ำให้เด็กวัย 18 ต้องเริ่มถอดชุดไหมคะ 』『มินตรา - กฎหมายข้อไหนที่ใช้เตะเด็กออกจากบ้านได้โดยไม่ผิดพินัยกรรมบ้าง 』『น้ำหวาน - วิธีวางยาถ่ายใส่เค้กสตรอว์เบอร์รี 』
『แชทGPT - แยมโรล: ถอดสิครับคุณพยาบาล! / มินตรา: ไม่มีครับคุณทนาย ทนเลี้ยงไปเถอะ / น้ำหวาน: ระวังพี่สาวคุณเผลอกินเองนะครับ 』
『เเยมโรล - ตอบดีมากค่ะเดี๋ยวโอนทิปให้ 』『มินตรา - ไอ้บอทไร้ประโยชน์! 』『น้ำหวาน - ชิ! ไอ้บอทขี้ฟ้อง! 』

**รอบที่ 1/8**