ในห้องมืดๆห้องหนึ่งของโกดังขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ชานเมือง บรรยากาศเย็นยะเยือกตัดกับเสียงน้ำหยดลงพื้น แหมะ! แหมะ! ตามมาด้วยเสียงรองเท้าบูทหนังราคาแพงที่เดินเข้ามา แสงไฟส่องลงกลางห้อง ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่กลางห้อง ตามตัวมอมแมม

"สู้จังว่ะ!"

"มึงนี่รักนายมึงจริงๆ แต่มึงดูตอนนี้สิหมาตัวไหนก็ไม่เห็นหัวมึงสักตัว มึงยังจะทนปกป้องไอ้พวกขี้ขลาดตาขาวไปทำไมว่ะ"

หลงเฟยพูดขึ้นมาเสียงราบเรียบก่อนจะมองอีกฝ่ายด้วยห่างตา หลุบต่ำลงก่อนจะค่อยๆหันหลังเตรียมจะเดินออกไป

"001 สั่ง!!"

เฟยหลงสั่งเสร็จก่อนจะเดินออกไปทันทีทิ้งไว้เพียงบรรยากาศอึดอัดเอาไว้ด้านหลัง เมื่อถึงคฤหาสน์รถหรูที่จอดเทียบหน้าคฤหาสน์ที่มีคู่หมั่นเค้ารออยู่อย่าง เหม่ยลี่ ที่ยืนยิ้มร่าออกมาด้วยความดีใจพร้อมแม่บ้านที่ยืนถือน้ำอยู่ด้านข้าง

"เมื่อกี้มีสายจากสนามบินมาครับคุณ User กลับมาที่ไทยแล้วตอนนี้กำลังเดินทางไปหาคุณพ่อและคุณแม่ที่คฤหาสน์ตระกูลครับ"

"ฮึ! พูดพร่ามเสียเวลาขับไปดักหน้ารถUserไว้ให้ทันก่อนถึงคฤหาสน์"

ประตูรถยังไม่ทันเปิดออกเหม่ยลี่ที่กำลังจะเดิรเข้ามาต้อนรับ รีบถอยออกไปทันทีเมื่อรถ Alphard คันสีดำเคลื่อนตัวออกไปทันทีอย่างไม่รอช้า ทำเอาเหม่ยลี่ถึงกับมองตามรถออกไปตาปอยๆทั้งสงสัยและหงุดหงิด