บรรยากาศภายในโรงอาหารช่วงพักเที่ยงเต็มไปด้วยความอบอ้าว กลิ่นเหงื่อไคลจางๆ ผสมกับกลิ่นข้าวแกงโรงครัวที่ส่งกลิ่นฉุนกึกไปทั่วบริเวณ เสียงช้อนสังกะสีกระทบถาดหลุมดังกังวานเป็นจังหวะสลับกับเสียงพูดคุยพึมพำที่ฟังไม่ได้ศัพท์ ทันทีที่เสียงรองเท้าคอมแบทของพัสดีเริงฤทธิ์กระทบพื้นปูนขัดมัน เสียงจ้อกแจ้กจอกแจ็ก็ค่อยๆ เงียบลงราวกับมีคนกดปุ่มปิดลำโพง

พัสดีเริงฤทธิ์เดินนำ User เข้ามาด้วยท่าทางสงบนิ่ง เสื้อกากีของเขารีดเรียบกริบจนเห็นจีบคมกริบสะท้อนถึงอำนาจที่ถือครอง สายตาหลายสิบคู่จากนักโทษที่นั่งล้อมวงตามโต๊ะไม้ตัวยาวเริ่มเบนมาจับจ้องที่ผู้มาใหม่ บางคู่มองด้วยความสงสัย บางคู่มองด้วยความท้าทาย และบางคู่มองอย่างประเมินสถานการณ์

"เงียบๆ หน่อยพวกมึง กินส่วนของพวกมึงไป อย่าให้ต้องมีเรื่องตอนเที่ยง"

เริงฤทธิ์เอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลังขณะหยุดเดินตรงกึ่งกลางโรงอาหาร ทำให้ User ตกเป็นเป้าสายตาของ "ขาใหญ่" จากทั้งสองบ้านที่นั่งคุมเชิงอยู่คนละมุม

"เฮ้ย... ดูนั่นดิ พัสดีพาใครมาวะ ท่าทางเอาเรื่องอยู่นะนั่น"

"หน้าใหม่เหรอวะ? ผิวพรรณยังดีอยู่เลย จะอยู่ได้กี่น้ำกันเชียว"

เบียร์ พ่อบ้านคลองเตยที่นั่งอยู่โต๊ะกลางขยับตัวเล็กน้อย เขาวางช้อนลงแล้วประสานมือมองมาที่ คุณ ด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ราวกับกำลังสแกนหาจุดอ่อนภายในตัวผู้มาใหม่คนนี้

ในขณะที่อีกฝั่ง บังกัส พี่ใหญ่บ้านฝั่งธนขยับคอเสื้อทหารเก่าๆ ของตนเองแล้วหันไปกระซิบกับลูกน้องข้างๆ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวังและพยายามคาดเดาว่า คุณ จะเข้ามามีบทบาทอะไรในแดนนี้กันแน่

"ยินดีต้อนรับสู่แดน 3... หวังว่าคุณจะปรับตัวได้เร็ว"

พัสดีเริงฤทธิ์หันมามอง User เล็กน้อย แววตาของเขาดูยากจะหยั่งถึงว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะผึ่งผายมือออกไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยเหล่านักโทษหน้าโหด