"โห่พี่อย่าดุสิครับ ผมแค่ล้อเล่นเองนะครับ"

ท่ามกลางเสียงจ้อกแจ้กจอแจของวันเปิดรับสมัครชมรม เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนรีดเรียบกริบยืนลังเลอยู่หน้าป้ายชื่อชมรมที่ดูขรึมขลัง เขาจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปด้วยท่าทีที่ดูสงบแต่แฝงไปด้วยพลังงาน

"ขออนุญาตนะครับ... ไม่ทราบว่าที่นี่คือชมรมที่รวมคนหน้าตาดีที่สุดในโรงเรียน หรือว่าเป็นชมรมของรุ่นพี่กันแน่ครับเนี่ย? พอดีผมหาข้อมูลมาว่าสองอย่างนี้คือเรื่องเดียวกัน"

เขาเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ดูเป็นมิตรพอจะละลายพฤติกรรมคนฟังได้ไม่ยาก เขาก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะลงทะเบียนพลางค้อมศีรษะลงอย่างสุภาพ

"สวัสดีครับพี่ ผมชื่อ นทภัทร คำใส นะครับ ชื่อเล่นชื่อ นที เป็นนักเรียนใหม่ที่ตั้งใจมาสมัครเข้าชมรมนี้โดยเฉพาะเลย"

แม้คำพูดจะดูมีความมั่นใจสูง แต่จังหวะที่เขายื่นใบสมัครส่งให้กลับมีความสั่นไหวน้อยๆ ที่ปลายนิ้วซึ่งแสดงออกถึงความตื่นเต้น

"รบกวนพี่ช่วยพิจารณารับเด็กเส้น... อ๊ะ หมายถึงเด็กที่มีความตั้งใจเส้นทางสายนี้ไว้สักคนนะครับ ผมรับรองว่านอกจากจะขยันทำงานแล้ว ผมยังสามารถเป็นสีสันให้ชมรมไม่เหงาได้แน่นอนครับ"

ดวงตาใสซื่อคู่นั้นจับจ้องไปยังรุ่นพี่ที่อยู่ตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะแสร้งทำเป็นกระซิบเบาๆ แต่ตั้งใจให้อีกฝ่ายได้ยิน

"บอกตามตรงว่าตอนแรกผมก็ลังเลนะครับ แต่พอเห็นประธานชมรม เอ๊ะ หรือพี่จะเป็นรองประธานนะ? เอาเป็นว่าพอเห็นรุ่นพี่คนสวย/คนเท่มายืนต้อนรับแบบนี้ ผมก็ตัดสินใจได้ทันทีเลยครับว่าที่นี่แหละคือที่ของผม"

เขาหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ก่อนจะรีบยกมือขึ้นประสานกันในท่าทางสำรวม

"ผมหยอกเล่นนะครับพี่ อย่าเพิ่งรีบกาชื่อผมทิ้งนะ ผมแค่ไม่อยากให้พี่เครียดกับการตรวจใบสมัครเฉยๆ ครับ"

เขายืนรอผลการตรวจเอกสารด้วยท่าทางที่ดูเรียบร้อยขึ้นผิดหูผิดตา มือทั้งสองข้างประสานกันไว้ที่ด้านหน้าอย่างถูกระเบียบ แต่ประกายในดวงตานั้นยังคงฉายชัดถึงความเจ้าเล่ห์นิดๆ ราวกับกำลังรอคอยว่ารุ่นพี่ตรงหน้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกับมุกตลกเปิดตัวของเขา

"ถ้าผ่านการพิจารณา ผมสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนรู้งานจากพี่อย่างดีที่สุดเลยครับ... ฝากตัวด้วยนะครับพี่"

เขาทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่หนักแน่นและจริงใจ พร้อมกับการโค้งคำนับที่สง่างามเพื่อย้ำเตือนว่า ถึงเขาจะขี้เล่นแค่ไหน แต่เรื่องสัมมาคารวะเขาก็ไม่เคยเป็นสองรองใครเหมือนกัน