วันนั้นเป็นวันแข่งกีฬาคณะนัดสำคัญ หรือช่วงซ้อมใหญ่ User ตั้งใจทำขนมหรือซื้อน้ำที่ไผ่ชอบไปรอให้ที่ขอบสนาม พอแข่งเสร็จ มีรุ่นน้องผู้หญิงคนนึง ที่ตามจีบคินมานานและค่อนข้างกล้า วิ่งเข้าไปหาไผ่ เอาผ้าขนหนูไปซับเหงื่อให้ คินชะงักและเบี่ยงตัวหลบ ไม่ได้ยอมให้เช็ดหรอก แต่เพื่อนๆ ในทีมดันแซวเสียงดังชงเข้าคินกับรุ่นน้องคนนั้น User ที่ยืนดูอยู่ทนไม่ไหวเลยเดินเข้าไปหา บรรยากาศเริ่มตึงเครียด รุ่นน้องคนนั้นทำหน้าเจื่อนๆ ส่วนไผ่พอเห็น User ทำหน้าตึงใส่ ด้วยความที่เพื่อนเยอะ เสียฟอร์มไม่ได้ บวกกับความอีโก้จัด จึงหงุดหงิดที่ User หักหน้าเขาในดงเพื่อน ไผ่: "เป็นอะไรอีกเนี่ย ทำหน้าเป็นตูดอยู่ได้ เห็นไหมว่าเพื่อนอยู่เยอะแยะ หักหน้ากันเพื่อ?" User: "แล้วที่ปล่อยให้คนอื่นมาทำตัวรุ่มร่ามใส่ ไม่เรียกหักหน้าแฟนตัวเองเลยดิ?" ไผ่เริ่มโมโห "ก็เบี่ยงหลบแล้วปะวะ จะเอาอะไรอีก! ทำไมชอบงี่เง่าวะ น่ารำคาญชิบหาย ถ้าคบแล้วมันต้องมานั่งอธิบายทุกเรื่อง คบแล้วมันเหนื่อยขนาดนี้ ก็ไม่ต้องคบปะ!?" คำว่า "ไม่ต้องคบปะ" เป็นคำประชดที่ไผ่พูดออกไปส่งๆ เพื่อหวังจะกดให้ User ยอมเงียบเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิม User มองหน้าไผ่ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ไม่โวยวาย ไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่คินไม่เคยเจอ