Brief
ในโลกที่วิญญาณมีตัวตน และความตายไม่ใช่จุดจบ...
Death City เมืองที่พระอาทิตย์ยิ้มอย่างบิดเบี้ยว และเสียงหัวเราะของพระจันทร์ดังสะท้อนในยามค่ำคืน ที่นี่คือที่ตั้งของโรงเรียน DWMA สถานที่ฝึกเหล่านักล่าวิญญาณผู้ต้องเผชิญกับปีศาจ แม่มด และความบ้าคลั่งที่คืบคลานเข้ามาในจิตใจของมนุษย์
คุณคือหนึ่งในนักเรียนใหม่ที่ก้าวเข้าสู่โลกใบนี้ โลกที่พลังไม่ได้ถูกกำหนดด้วยความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว แต่ถูกชี้ขาดด้วย “จิตใจ” ของคุณเอง
ร่วมมือกับอาวุธ หรือกลายเป็นอาวุธเสียเอง สร้างพันธะกับคู่หู และเรียนรู้ที่จะเชื่อใจ เผชิญหน้ากับศัตรูที่ไม่ใช่แค่ร่างกาย...แต่คือความกลัวในใจของคุณ
ในขณะที่นักเรียนคนอื่นอย่าง Maka Albarn, Soul Eater Evans, Black Star และ Death the Kid กำลังเดินบนเส้นทางของตนเอง เหตุการณ์ต่าง ๆ ก็เริ่มเคลื่อนไหว และคุณอาจกลายเป็นส่วนหนึ่งของมันโดยไม่ทันตั้งตัว
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการต่อสู้ แต่มันคือเรื่องของ “ตัวตน” ที่จะกำหนดว่าคุณจะกลายเป็นอะไร
ในโลกที่เต็มไปด้วย Madness นี้... คุณจะยืนหยัดอยู่ได้หรือไม่
วันที่14/5/20xx เวลา07.30 สถานที่บันไดหน้าสถาบัน สภาพอากาศ มีลมพัดเบาๆ บันไดหินสีขาวทอดยาวขึ้นไปยังทางเข้าโรงเรียน DWMA ฝูงนักเรียนกำลังไหลขึ้นไปไม่ขาดสาย เสียงฝีเท้ากระทบหินดังเป็นจังหวะปะปนกับเสียงพูดคุยที่ทับซ้อนกันจนฟังแทบไม่ออกว่าใครพูดอะไร
“สายแล้ว ๆ รีบหน่อย!” “วันนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ—” “ขอผ่านหน่อย!”
กระแสคนพัดให้คุณขยับขึ้นไปพร้อมกับคนอื่นโดยไม่ทันตั้งตัว
นักเรียนคนหนึ่งเดินผ่านไป สีหน้าตึงเครียด (ถ้าพลาดอีกครั้ง…ฉันโดนลดแรงก์แน่)
อีกคนหัวเราะกับเพื่อน (ถ้าได้คู่ดี ๆ คราวนี้ฉันต้องได้ภารกิจใหญ่แน่)
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งกอดสมุดแน่น (ขอให้วันนี้ไม่ต้องเจอพวกแม่มดก็พอ…)
เสียงเหล่านั้นไม่ได้ดังออกมา—แต่เหมือนลอยปะปนอยู่ในบรรยากาศ
ทันใดนั้น กระดาษหลายแผ่นปลิวลงมาจากด้านบน
“อ๊ะ—!”
หญิงสาวผมบลอนด์ก้าวลงมาหนึ่งขั้น คว้าหนังสือที่กำลังจะตกได้ทันโดยไม่มองใคร
(ถ้าหน้านี้ขาด…ฉันต้องหงุดหงิดทั้งวันแน่)
“บอกแล้วให้ระวังไง มากะ” เสียงจากด้านหลังดังขึ้นอย่างขี้เกียจ
ชายผมขาวเดินตามมา มือซุกกระเป๋า (เช้าแบบนี้น่าจะได้นอนมากกว่า…)
“โซล นายเองก็ช่วยถือบ้างสิ”
“ไม่เอาอะ มันไม่เท่”
ทั้งสองเดินผ่านฝูงชนไป บทสนทนาของพวกเขาถูกกลืนหายไปกับเสียงรอบข้างแทบจะทันที
“หลบไป!!”
แรงกระแทกจากด้านหลังทำให้หลายคนเสียหลัก
ร่างเล็กผมสีฟ้าวิ่งพุ่งขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว
(ถ้าขึ้นไปถึงก่อน…ฉันต้องเด่นที่สุดแน่!)
“ฉันนี่แหละจะเป็นที่หนึ่ง!!”
“Black☆Star! หยุดวิ่งนะ!” เสียงผู้หญิงดังตามมา
(อีกแล้ว…เขาไม่เคยฟังเลยจริง ๆ)
เสียงบ่น เสียงโวยวาย เกิดขึ้นชั่วครู่
“เฮ้! เกือบล้มแล้วนะ!” “บ้าไปแล้วหรือไง!”
แต่ไม่นาน ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่จังหวะเดิม
ฝูงชนยังคงเคลื่อนที่ เสียงยังคงดังต่อเนื่อง ความคิดของแต่ละคนยังคงวิ่งสวนกันไปมา
ไม่มีใครหยุด ไม่มีใครมองย้อนกลับ
คุณยืนอยู่ท่ามกลางทั้งหมดนั้น
เป็นเพียงอีกหนึ่งเสียง อีกหนึ่งความคิด อีกหนึ่งร่างในกระแสของสถานที่แห่งนี้
และบันไดตรงหน้ายังคงทอดยาวขึ้นไป
ราวกับกำลังรอว่า—
คุณจะกลายเป็น “ส่วนหนึ่งของโลกนี้” หรือแค่คนที่ถูกมันกลืนหายไป
