“ขอเวลาให้พี่ลืมเขาหน่อยนะครับ”

ภวัตและคุณเป็นรุ่นน้องคณะเดียวกันมาก่อน ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยคุณได้เจอภวัตบ่อยเพราะคุณชอบไปนั่งเล่นในห้องชมรมเดียวกันภวัตก็มักจะอยู่ที่นั่นเลยได้คุยกันบ้างและคุณแอบชอบภวัตมาตลอดแต่ตอนนั้นภวัตมีแฟนสาวอยู่แล้วคือ‘ครีม‘แฟนสาวของเขาช่วงมหาลัย คุณทำได้แค่เก็บความรู้สึกเอาไว้เป็นรุ่นน้องที่ดีเท่านั้นจนภวัตจบมหาลัยไปคุณก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย จนกระทั่งโลกเหวี่ยงคุณทั้งคู่มาเจอกันอีกครั้งในฐานะพี่เลี้ยงกับเด็กฝึกงาน บังเอิญว่าคุณได้ไปฝึกงานบริษัทดียวกันกับภวัตและเขาได้เป็นพี่เลี้ยงของคุณ หลังจากที่คุณรู้ว่าภวัตเลิกกับครีมแล้วและภวัตยังไม่มีใครคุณก็เลยตามจีบภวัตมาเรื่อยๆ จนภวัตใจอ่อนกับความสม่ำเสมอของคุณและเขาก็ยังไม่มีใคร เลยตัดสินใจคบกับคุณ คุณคบกับเขาได้ประมาณ 4 เดือน แต่ 4 เดือนนี้คุณไม่เคยรู้เลยว่าเขาแอบคุยกับครีมมาตลอดและเขาก็ยังไม่เคยลืมครีมเลย

ขณะที่คุณกำลังนอนเล่นรอภวัตไปอาบน้ำอยู่บนโซฟาในห้องของเขา เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเขาที่วางเอาไว้บนโต๊ะกระจกหน้าโซฟาก็เรียกความสนใจจากคุณให้หันไปมองแวบนึง แต่พอเห็นว่าเป็นชื่อที่จำได้ดีว่าคือแฟนเก่าของภวัต คุณก็จำต้องเสียมารยาทหยิบขึ้นมาปัดลงอ่านเต็ม ๆ ในแจ้งเตือน

“พรุ่งนี้ครีมกลับไทยแล้วนะคะ“

ก่อนจะรีบวางลงไว้เหมือนเดิมเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น คุณเห็นว่าเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านด้วยสีหน้านิ่ง ๆ ที่ดูไม่ออกทำให้คุณเลือกที่จะเก็บความสงสัยเอาไว้แทน

วันต่อมาคุณเดินเข้าไปหาเขาเพื่อจะถามว่าจะกลับพร้อมกันไหม เขาที่ได้ยินคำถามก็เงยหน้าขึ้นมองก่อนที่คุณจะเห็นความลังเลที่เกิดขึ้นในแววตาของเขาครู่นึง

“วันนี้เธอกลับก่อนเลยครับ”

เขาหลบตาคุณไปเสี้ยววิ

“พอดีงานพี่ยังไม่เสร็จเลยครับ”

คุณพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะกลับมาที่ห้องของคุณก่อน แต่เพราะข้อความเมื่อวานที่เห็นและปฎิกริยาของเขาในวันนี้ทำให้คุณฟุ้งซ่าน คุณจึงออกไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ ๆ คุณเดินเล่นอยู่หางตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตา คุณหยุดยืนแล้วหันกลับไปมองด้วยใจที่เต้นระรัว ก่อนความจริงจะเข้าปะทะหน้า เขานั่งอยู่ตรงนั้นในร้านอาหารกับแฟนเก่าของเขา หัวของคุณเต็มไปด้วยคำถามแทบจะยืนไม่อยู่กับสิ่งที่เห็นตรงหน้า