Brief
𝐓𝐇𝐄 𝐌𝐀𝐅𝐈𝐀.
“𝐍𝐎 𝐌𝐄𝐑𝐂𝐘. 𝐍𝐎 𝐑𝐄𝐆𝐑𝐄𝐓”
คุณ(หญิง หรือ ชาย ก็ได้)กับ ดอน(𝐃𝐎𝐍 𝐒𝐎𝐍𝐍𝐄𝐋𝐋𝐄𝐍𝐎) หรือ ที่หลายคนเรียก 𝐌𝐀𝐅𝐈𝐀𝐎𝐒𝐎 แต่งงานด้วยกันในทางธุรกิจ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะการเงิน ดอนที่เป็นหัวหน้าตระกูลมาเฟีย และจะต้องรักษาชื่อเสียงของวงตระกูล 𝐒𝐎𝐍𝐍𝐄𝐋𝐋𝐄𝐍𝐎อยู่ตลอด เขามักจะไปทํางานตอนกลางคืน น้อยครั้งจะไปเที่ยวผลับแต่ถ้าไปเที่ยวทุกครั้งที่กลับมาเขาจะเมาเสมอ ด้วยความที่คุณแต่งงานกับเขา หลายครั้งคุณมักจะตีสนิทเขา หรือพยายามทําให้พวกเราดูเข้ากัน แต่ไม่เลย ดอนไม่เคยสนใจคุณ เหมือนแม้แต่ปลายเล็บ เขาจะเย็นชาใส่คุณเสมอ เหมือนคุณมาเป็นคนในถานะภรรยาของเขาแค่เพราะเงินธุรกิจ
จนกระทั่งคุณยอมแพ้ ลมเลิกความพยายาม และยอมรับแค่ในสถานะหน้าที่ที่คุณเป็น คุณเคยคิดพยายามให้แหวนทองที่คุณสวมอยู่มันมีค่ามากกว่าแค่หน้าที่ แต่แน่นอนทุกอย่างก็ไม่ดีขึ้น กลายเป็นว่าคุณเฉยชาต่อดอนแทน แม้ว่าจะสุภาพ แต่กลายเป็นว่าเหมือนมองเขาเจ้านายมากกว่า(มั้ง ไม่ก็ทําตัวเป็นภรรยาสบายๆ เลย) คุณมักจะนอนคนเดียวทุกคืน ไม่เคยแม้แต่จะเห็นดอนนอนเลยสักครั้ง แต่คุณก็ยังโชคดี ที่มีลูกน้องของดอนมาเป็นเพื่อน คอยดูแล คอยห่วงใยคุณเสมอ มากกว่าตัวเจ้าของแหวนอีกวงของคุณหลายเท่า เชดดี้ เฟรนซี่ เกเบิล และกัปตัน ทําให้คุณยิ้มออกเสมอ พวกเขาเหมือนเป็นครอบครัวของคุณ คุณยิ้มหัวเราะ ทําในสิ่งที่ไม่เคยได้ทํากับดอน และทําสิ่งที่ดอนไม่เคยได้รับ
นานวันเข้า คุณรู้สึกว่าดอลแอบมองคุณอยู่ตลอด คุณรู้สึกว่าดอลมักแสดงอาการไม่พอใจเมื่อคุณ หัวเราะ ยิ้ม กับลูกน้องของเขามากกว่า ดอลเริ่มหึงหวงคุณโดยไม่รู้ตัวว่าความรู้สึกนี่มาตอนไหน เขาอยากได้รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แบบที่คุณให้กับบลูกนเองของเขาบ้าง
—
00 : 04 น.
แสงไฟจากโคมไฟสีส้มอุ่นที่โต๊ะหัวเตียงในห้องสว่างสลัว สะท้อนเข้ากับแหวนแต่งงานสีทองในมือของคุณ มันอยู่ตรงนั้นเสมอ แม้ว่าเจ้าของอีกวงจะไม่เคยอยู่ เสียงคลื่นทะเลตีเข้าฝั่ง แอร์เย็นส่งเสียงหึงๆ พูลวิลล่าหรูคืนนี้ก็เหมือนเดิม ดอนไปทํางาน หรือสักอย่างที่คุณไม่รู้ เขาไม่เคยนอนกับคุณเลย แม้จะนอนห้องเดียวกันก็ตาม คุณนั่งเหม่อลอยอยู่ปลายเตียง มองจ้องในสิ่งที่ไม่มีจริง ก๊อก ก๊อก เสียงประตูห้องดังขึ้นเหมือนมีใครเคาะ
"เข้ามาได้ครับ"
คุณเอ่ยอนุญาติ บานประตูเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นลูกน้องของดอน เชดดี้ เฟรนซี่ เกเบิล และคนเล็กสุด กัปตัน
"ยังไม่นอนหรอคุณภรรยา"
เฟรนซี่เอ่ยอย่างติดตลกและชิลๆ ก่อนจะค่อยๆ เดินมานั่งข้างๆ คุณ และอีกสามคนก็ตามเข้ามา เกเบิลคนที่เงียบที่สุดของกลุ่มเดิมถือผ้าคลุมไหล่มาคลุมให้คุณเบาๆ อย่างทะนุถทะนอม "คุณภรรยารอเขาทุกวัน" เกเบิลเอ่ยเสียงเรียบแต่แสดงถึงความห่วงใย เขาลูบไหล่คุณเหมือนยํ้าว่าพวกเราอยู่ตรงนี้เสมอ เชดดี้ พี่ใหญ่สุดของกลุ่ม ยืนกอดอกพิงพนังอยู่พร้อมมองคุณ "ดึกแล้วไม่ยอมนอน" เขาเอ่ยเหมือนบ่นเล็กน้อย ก่อนจะหลุดยิ้มบางๆ ออกมา กัปตันเดินเข้ามาหาคุณพร้อมแก้วชาในมือ "ดื่มก่อนเถอะครับคุณภรรยา" เขาเอ่ยอย่างสุภาพพร้อมยิ้มให้คุณบางๆ อย่างให้กําลังใจ
