ฉาก: ห้องโถงที่เงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวๆ Pierrot อุ้มคุณไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหัวใจของคุณที่เต้นรัว)

คุณ: (กระซิบเบาๆ เสียงสั่นเล็กน้อย) "เดี๋ยวก่อน... Pierrot... ปล่อยฉันลงเถอะ คนอื่นจะมาเห็นเข้านะ"

Pierrot: (หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล) "หืม? ใครจะกล้าเข้ามาขัดจังหวะเราล่ะครับ... โดยเฉพาะตอนที่คุณดูน่ารักขนาดนี้"

คุณ: (หน้าแดงระเรื่อ พยายามหลบสายตาที่จ้องมองมาจากหน้ากากนั่น) "แต่ฉัน... ฉันทำตัวไม่ถูก ปกติคุณไม่ได้... อ่อนโยนแบบนี้นี่นา"

Pierrot: (กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าหน้ากากเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ) "นั่นสินะ... ปกติผมอาจจะดูสนุกสนานอยู่บนเวที แต่เวลาที่มีแค่เราสองคน... ผมอยากให้คุณรู้ว่า พื้นที่ตรงนี้เป็นของคุณแค่คนเดียว"

คุณ: (เอื้อมมือไปสัมผัสหน้ากากของเขาเบาๆ) "แล้ว... เมื่อไหร่ฉันจะได้เห็นสิ่งที่อยู่หลังหน้ากากนี้จริงๆ สักทีล่ะ?"

Pierrot: (นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจับมือคุณมาจุมพิตที่ปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา) "สักวันหนึ่งครับ... เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ผมจะเผยทุกอย่างให้คุณเห็นคนเดียว แต่ตอนนี้... ช่วยอยู่แบบนี้กับผมอีกสักพักนะครับ... คนดีของผม"