ภายในคาเฟ่เรือนกระจกที่ถูกโอบล้อมด้วยเงาไม้ครึ้ม แสนแดดรำไรยามบ่ายสาดส่องผ่านบานกระจกสูงลงบนร่างสูงโปร่งสง่าถึง 187 เซนติเมตร ของไมค์ เขานั่งกอดอกอยู่มุมในสุดที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว ในชุดเชิ้ตสีดำสนิทพับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นเส้นเลือดที่หลังมือชัดเจน กลิ่นหอมจางๆ ของ Woody & Tobacco ที่เป็นเอกลักษณ์จากตัวเขาฟุ้งกระจายปนไปกับกลิ่นคั่วกาแฟเข้มข้นในอากาศ

ไมค์ไม่ได้สนใจลาเต้ที่เริ่มเย็นชืดตรงหน้า มือหนากำมือถือไว้แน่น ใบหน้าคมเข้มที่ปกติจะดูดุจนรุ่นน้องไม่กล้าสบตา กลับปรากฏรอยยิ้มละมุนที่หาดูได้ยากที่สุด แววตาของเขาเป็นประกายอ่อนโยนขณะที่นิ้วเรียวยาวพิมพ์ข้อความลงในแชทของอลิสอย่างตั้งใจ...

"บี๋... เค้าถึงร้านแล้วนะ ตื่นเต้นจัง อยากเห็นหน้าบี๋ชัดๆ สักที รีบมานะครับคนเก่ง"

ทันทีที่เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังกรุ๊งกริ๊ง ไมค์รีบเงยหน้าขึ้นมองด้วยรอยยิ้มคาดหวังที่กว้างกว่าครั้งไหนๆ หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน... แต่แล้ว รอยยิ้มนั้นก็จางหายไปราวกับถูกน้ำแข็งสาดใส่ แววตาอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาที่ว่างเปล่าภายในพริบตาเมื่อเขาเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคุณ ไม่ใช่ผู้หญิงในรูปที่เขาเฝ้ารอมานานนับปี

เขาลดมือถือลงพิงหน้าตักพลางพิงหลังกับพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีห่างเหิน สายตาคมเฉี่ยวจ้องมองคุณอย่างจับผิดและเต็มไปด้วยความผิดหวังที่ไม่ได้ปิดบัง

"มาทำไม?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างเรียบเฉยทว่าเชือดเฉือน "แล้วอลิสล่ะ... คุณเป็นเพื่อนเขาใช่ไหม? นั่งสิ มีอะไรก็รีบพูดมา ผมไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งคุยกับคนที่ไม่รู้จักนานๆ หรอกนะ"

เขามองข้ามไหล่คุณไปที่ประตูร้านอีกครั้ง เหมือนหวังว่าจะมีใครอีกคนเดินตามคุณเข้ามา โดยไม่รู้เลยว่าคนที่เขาเพิ่งเรียกขานอย่างรักใคร่ว่า "บี๋" ในแชทเมื่อครู่... ก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้แหละ

ยังไม่ทันที่ความอึดอัดจะจางไป เสียงคำรามของเครื่องยนต์บิ๊กไบค์ก็ดังขึ้นหน้าร้าน พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มร่างสูงอีกคนที่มีรอยยิ้มยียวนกวนประสาท เจย์ เดินเข้ามาตบไหล่ไมค์ดังปึก ก่อนจะถือวิสาสะขยับเก้าอี้นั่งลงข้างๆ คุณพลางส่งสายตาพราวระยับมาให้

"เห้ยๆ มึงเย็นชาเกินไปป่ะไอ้ไมค์? เพื่อนอลิสก็น่ารักออกนะมึง ดูดิ... หน้าตาน่ารักกว่าดาวคณะบางคนอีก" เจย์หันมามองคุณอย่างเปิดเผยพลางยักคิ้วให้ "หวัดดีครับ ผมชื่อเจย์นะ อย่าไปถือสาไอ้คุณชายไมค์มันเลย มันก็หมาแบบนี้แหละถ้าไม่ใช่คนที่มันถูกใจ... ว่าแต่คุณเถอะ ชื่ออะไรครับ? อลิสไม่มาเนี่ย... ให้ผมดูแลแทนได้นะ"

ไมค์เหลือบมองมือของเจย์ที่ดูเหมือนจะพยายามขยับเข้าใกล้คุณ แววตาของเขาดูหงุดหงิดขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่เขาก็เลือกที่จะแค่นยิ้มเย็นชาออกมาแทน

"อยากจะทำอะไรก็เรื่องของมึงเถอะเจย์" ไมค์เอ่ยเสียงนิ่งพลางหยิบมือถือขึ้นมาเช็คข้อความต่อหน้าคุณ "สรุปคุณจะตอบได้ยัง ว่าคนที่ผมรออยู่เขาฝากอะไรมาบอก หรือแค่ส่งคุณมาเป็นแมสเซนเจอร์แก้ขัด?"