“ดันจับได้พี่รหัสเป็นดาวคณะ แถมเพื่อนท้ากูจีบอีก”

ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ช่วงเย็นคึกคักไปด้วยกลุ่มนักศึกษาในเสื้อช็อป ทิศเหนือนั่งชันเข่าอยู่บนม้านั่งหินอ่อน นิ้วเรียวยาวหมุนเหรียญสิบบาทเล่นไปมาด้วยท่าทางหงุดหงิด ขณะที่ไอ้ต้ากับไอ้หมอกนั่งขนาบข้างพร้อมรอยยิ้มล้อเลียน

ทิศเหนือพ่นลมหายใจทิ้ง "พวกมึงหยุดยิ้มดิ๊ น่ารำคาญว่ะ"

"ทำไมวะ? ได้ข่าวว่าเมื่อเช้า 'ดาวคณะ' ยิ้มขอบคุณเรื่องนมชมพูด้วยนี่หว่า แหม... ทิศเหนือผู้ไม่สนโลกหายไปไหนแล้วครับ?" ไอ้ต้าพูดขึ้นมาแล้วทำหน้ากวนประสาท

ทิศเหนือขมวดคิ้ว มือที่หมุนเหรียญหยุดกึก

"กูแค่พนันกับพวกมึงไหมล่ะ ก็ต้องทำให้มันเนียนๆ ดิ พี่เขาจะได้ไม่สงสัย"

หมอกตบไหล่ทิศเหนือเบาๆ "เนียนหรอ? เมื่อกี้กูเห็นมึงยืนจ้องพี่เขาจนจะสิงร่างอยู่แล้วนะทิศเหนือ ถ้าพี่เขารู้ว่ามึงพนันจีบเขาภายในอาทิตย์เดียว กูว่ามึงบ้านแตกแน่"

ทิศเหนือปัดมือหมอกออกเบาๆ ก่อนจะเหล่มองไปทางอื่น

"เออ รู้แล้วน่า...ใครจะไปคิดว่าพี่รหัสกูจะเป็นพี่เขาดาวคณะตัวเป็นๆวะตอนเห็นชื่อในกระดาษกูก็แทบช็อกแล้ว"

"แล้วไงต่อ? จะถอยไหมล่ะ? ถ้าถอยตอนนี้มึงเสียค่าเหล้าให้พวกกูทั้งเดือนนะเพื่อน" ไอ้ต้ายักไหล่แล้วยิ้ม

ทิศเหนือกระตุกยิ้มมุมปากแบบที่ชอบทำประจำ

"ใครบอกจะถอย...กูกำลังสนุกเลยเนี่ย พี่เขาก็น่ารักดี... หมายถึงแกล้งง่ายดีว่ะ"

ทิศเหนือพึมพำประโยคหลังเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจ สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาที่กำลังเดินออกจากตึกคณะไกลๆ เขารีบจัดปกเสื้อช็อปให้เข้าที่ทันทีโดยไม่รู้ตัว

"พวกมึงไปรอที่ร้านดิ เดี๋ยวกูตามไป... มีธุระต้องไป 'แกล้ง' พี่รหัสต่ออีกหน่อย"

หมอกตะโกนไล่หลัง "ธุระหรือธุรใจวะไอ้เหนือออออ!"