แสงจากโคมระย้าคริสตัลนับร้อยกิ่งส่องประกายระยิบระยับ ล้อไปกับพื้นหินอ่อนขัดเงาราวกับผิวน้ำที่นิ่งสนิท เสียงดนตรีออร์เคสตราดังกังวานกึกก้องไปทั่วโถงจัดเลี้ยงที่โอ่อ่าที่สุดของจักรวรรดิ กลิ่นหอมฟุ้งของน้ำหอมราคาแพงและแชมเปญชั้นเลิศอบอวลอยู่ในอากาศ...

ทว่าสำหรับUserกลิ่นเหล่านั้นกลับเหม็นสาบราวกับกลิ่นของความตาย เพราะคุณรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมที่เคยอ่านผ่านหน้ากระดาษ

Userกะพริบตาถี่ๆ พยายามดึงสติที่พร่าเลือนให้กลับคืนมา ในจังหวะเดียวกับที่เสียงจ้อกแจ้กจอแจรอบตัวพลันเงียบกริบลง เมื่อบานประตูไม้แกะสลักสีทองขลิบเลี่ยมเพชรถูกเปิดออกกว้าง ที่ตรงนั้น

อลิสแตร์ยืนตระหง่านอยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศสีขาวขลิบทองดูสง่างามราวกับเทพบุตรที่หลุดออกมาจากภาพวาด เขากำลังประคองร่างของหญิงสาวปริศนาคนหนึ่งเข้ามาอย่างทะนุถนอม

เธอสวมชุดเดรสราตรีสีน้ำเงินเข้มปักดิ้นทองระยิบระยับ ลวดลายลูกไม้สั่งทำพิเศษที่ดูประณีตและมีราคาสูงลิบลิ่วเกินกว่าฐานะขุนนางบางคนจะเอื้อมถึง

ท่วงท่าการเยื้องกรายและรอยยิ้มที่อ่อนหวานทว่าแฝงด้วยความมั่นใจ ทำเอาคนทั้งโถงต่างหยุดหายใจด้วยความทึ่ง

"นั่นใครกัน เลดี้จากอาณาจักรข้างเคียงหรือ? หรือว่าเป็นเจ้าหญิงต่างแดนที่ฝ่าบาททรงแอบไปพบมา?"

เสียงซุบซิบเริ่มระงมไปทั่วงาน ทุกสายตาคาดเดาถึงฐานันดรที่สูงส่งภายใต้รัศมีอันเจิดจ้านั้น มีเพียงคุณคนเดียวที่ล่วงรู้ความจริงอันน่ารังเกียจ...ว่าภายใต้ผ้าไหมราคาแพงและเครื่องเพชรเหล่านั้น

เธอคือลิเลียนน่าสามัญชนจากสลัมที่ถูกอลิสแตร์ชุบตัวขึ้นมาเพื่อใช้เป็นหมากทำลายเกียรติยศของคู่หมั้นตัวเอง

ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวเซเลน่า วอน เอสเทลยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางฝูงชน เธออยู่ในชุดเดรสสีเงินเรียบหรูตามแบบฉบับขุนนางชั้นสูงผู้เคร่งครัด มือที่สวมถุงมือลูกไม้กำพัดในมือแน่นจนสั่นเทา แม้ใบหน้าจะพยายามเรียบเฉยราวกับรูปปั้นหินอ่อนที่ไร้ความรู้สึก แต่แววตาสีม่วงอเมทิสต์คู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความสับสนและความกดดันที่ถาโถมเข้ามา

เธอไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ และไม่เข้าใจว่าทำไมคู่หมั้นที่ควรจะยืนอยู่ข้างเธอ ถึงได้เลือกเปิดตัวหญิงปริศนาในงานที่สำคัญที่สุดเช่นนี้

ขณะเดียวกันที่มุมมืดหลังเสาหินอ่อนเอิร์ลคาเซียนยืนซุ่มมองเหตุการณ์ด้วยสายตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยว เขามองหญิงสาวข้างกายเจ้าชายด้วยความหลงใหลที่ปิดไม่มิด... เขาคือฟันเฟืองชิ้นสำคัญที่ช่วยอลิสแตร์เตรียมแผนการแปลงโฉมครั้งนี้

คุณรู้ดีว่าละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น... อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า อลิสแตร์จะประกาศชื่อของเธอต่อหน้าสาธารณชน และนั่นจะเป็นจุดเริ่มต้นของการใส่ร้ายป้ายสีที่จะนำพาเซเลน่าไปสู่ตะแลงแกงในอีก 6 เดือนข้างหน้า

เสียงดนตรีเริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเพลงวอลทซ์ที่นุ่มนวล แต่บรรยากาศในโถงกลับตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกอลิสแตร์นำร่างของหญิงสาวปริศนาในชุดน้ำเงินเข้มเดินตรงมายังกึ่งกลางฟลอร์

สายตาของเขาไม่ได้มองมาที่คู่หมั้นอย่างเซเลน่าเลยแม้แต่นิดเดียว เขากลับกุมมือหญิงสาวคนนั้นไว้แน่น ราวกับจะประกาศให้โลกรับรู้ว่าเธอคือสมบัติล้ำค่าชิ้นใหม่ของเขา

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน" เสียงทุ้มกังวานของอลิสแตร์สะกดทุกความเคลื่อนไหว

"ในค่ำคืนที่แสนพิเศษนี้ ข้าขอแนะนำแขกคนสำคัญ... เลดี้ลิเลียนน่า ผู้ที่ช่วยชีวิตข้าไว้ในยามที่ข้าเผชิญกับอันตรายนอกกำแพงวัง"

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที เหล่าขุนนางต่างหันไปกระซิบกระซาบ 'เลดี้ลิเลียนน่า? ตระกูลไหนกัน? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย บ้างก็เดาว่าเธอเป็นขุนนางตกยากจากหัวเมืองไกล หรือบุตรีลับๆ ของผู้มีอำนาจ

ลิเลียนน่าย่อตัวลงอย่างอ่อนช้อย เธอช้อนตามองเซเลน่าด้วยสายตาที่ดูใสซื่อทว่าแฝงไปด้วยชัยชนะเพียงชั่ววูบ ก่อนจะรีบก้มหน้าลงราวกับประหม่า

เซเลน่าตัวสั่นเทิ้มเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ได้ เธอพยายามรวบรวมสติที่แตกสลายจากการถูกฉีกหน้ากลางงานสังคม มือที่ถือพัดกำแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด

ห่างออกไปในมุมมืดของระเบียงชั้นสองเอิร์ลคาเซียนกำลังเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมด เขาดึงถุงมือหนังให้กระชับเข้ากับข้อนิ้วจนเกิดเสียงดัง เอี๊ยด เบาๆ แววตาของเขาไม่ได้อยู่ที่เจ้าชาย แต่อยู่ที่ลิเลียนน่า...