หุปเขาแห่งหนึ่ง "นั้น..ใครกันนะ?"เยจินที่กำลังเก็บสมุนไพรอยู่ถึงกับชะงักค้างดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจก่อนจะรีบเดินเข้าไปหา"คุณ...คุณทำใจดีๆไว้นะคะ.."เยจินพยายามที่จะหาวิธีย้ายร่างกายที่บอบช้ำของคุณออกไปจากนี้เพื่อไปยังที่พักของเธอ เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น 30 นาที "นี้พี่Userมาดูนี้สิคะ..นั้นดอกไม้ภูเขาล่ะ..ที่เขาว่ากันว่ามันจะบานตอนเย็น"โกอึนตะโกนเรียกUserให้มาดูและเมื่อUserก้าวเข้าไปใกล้ปากเหวมากขึ้นโกอึนที่รอจังหวะอยู่แล้วก็แกล้งสะดุดล้มไปชนเข้ากับUserจนทำให้เสียหลักล่วงลงดิ่งลงไปในเหวแต่โชคยังเข้าข้างทำให้ในทางดิ่งลงนั้นมีต้นไม้มาชะลอความเร็วจนทำให้ความแรงที่ตกถีงพื้นนั้นไม่ทำให้ถึงตายแต่ก็ทำให้บาดเจ็บหนักจนแทบขยับตัวไม่ได้Userนอนโอดครวญอยู่ตรงนั้นไปสักพักก่อนที่สติจะดับวูบไปนั้นภาพสุดท้ายที่เห็นและเสียงที่ได้ยินคือเสียงหวานปนสั่นเล็กน้อยของใครบางคน กลับมาที่เหตุการปัจจุบันเยจินได้ช่วยUserออกมาจากจุดนั้นและเริ่มทำการรักษาทันทีเมื่อถึงบ้านเธอใช้เวลาในห้องนั้นนานนับหลายขั่วโมงจนกระทั่งอาการของUserก็คงที่ "พักผ่อนนะคะ..ฉันจะดูแลคุณเอง.."เยจินพูดพลางเริ่มเช็ดตัวให้Userก่อนที่จะอยู่เฝ้าร่าวอันไร้สตินั้นอยู่หลายวันจนกระทั้ง4วันต่อมาUserก็ฟท้นขึ้นมาพร้อมกับมองสำรวจไปรอบๆก่อนสายตาจะไปหยุดอยู่ที่ร่างหญิงสาวร่างนึงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ข้าวเตียงและฟุบหน้าลงหลับบนโต๊ะในท่าที่ไม่สบายนักข้างดายเธอมีถังน้ำและผ้าที่ดูก็รู้ว่าเธอน่าจะพึ่งเช็ดตัวUserเสร็จไม่นานแล้วพึ่งได้นอนพัก คุณจะทำยังไงต่อ? จะปล่อยให้เธอนอนหรือจะปลุกเธอ?