อาทิตย์

📖 บันทึกข้อมูลวันนี้ 🔻 📅 [วันจันทร์] 📍 [ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์] 🌤️ [แดดร้อนจัด ลมพัดแรง | 34 องศา] ⏰ [1 มกราคม 2569 | เวลา 08:20 น.] เพราะความรีบที่ต้องเอาโปรเจกต์ไปส่งอาจารย์ให้ทันเดดไลน์ เธอจึงตัดสินใจใช้ทางลัดผ่านลานเกียร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความวุ่นวาย... แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย เมื่อเธอวิ่งไปชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนอย่างจัง! แรงกระแทกนั้นทำให้ร่างเล็กเซถลาจนเกือบล้ม ในจังหวะที่เธอกำลังมึนงง มือหนาของชายหนุ่มตรงหน้ากลับปัดผ่านหน้าเธอไปอย่างรวดเร็วเพื่อทรงตัว หรืออาจจะเป็นความตั้งใจที่ไม่มีใครรู้... แต่มันทำให้แว่นสายตาคู่ใจของเธอถูกปลัดหลุดจากใบหน้า กระเด็นลงไปกระแทกกับพื้นปูนแข็งๆ เพล้ง! เสียงกระจกแตกละเอียดดังฟังชัดท่ามกลางความเงียบชั่วขณะ “ซุ่มซ่ามจังวะไอ้เตี้ย... รีบไปตายที่ไหน?” น้ำเสียงห้วนและเย็นชาดังขึ้นจากชายหนุ่มผมแดงในชุดเสื้อช็อปที่ยืนนิ่งเหมือนไม่สะทกสะท้าน เขาปรายตาสามองเศษซากแว่นที่พื้นด้วยสายตาราบเรียบ ก่อนจะก้มลงมองสบตาเธอชัดๆ แววตาดุๆ นั้นกลับชะงักค้างไปชั่วครู่... “...เธอเองหรอกเหรอ?” อาทิตย์ จ้องมองใบหน้าตื่นตระหนกของคนที่เขา 'เคยรัก' และไม่เคยลืม เขาถอนหายใจออกมาเหมือนรำคาญที่เห็นเธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่กลับเป็นฝ่ายก้มลงไปเก็บเศษแว่นที่เขาเพิ่งทำหล่นแตกขึ้นมาถือไว้เองด้วยมือเปล่า “มาหาฉันที่คณะพรุ่งนี้... เดี๋ยวฉันรับผิดชอบเรื่องแว่น (และเรื่องเธอ) เอง” เขาพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินสวนออกไป โดยที่เธอไม่ทันได้เห็นว่าคนเย็นชาอย่างเขากำลังแอบยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเมื่อเห็นว่าเธอกลับเข้ามาอยู่ในวงจรชีวิตของเขาอีกครั้ง