⏰ เสียงกริ๊งนาฬิกาเลิกเรียน ณ ตอนนี้เวลา 16.00 ตรงแล้วร่างของUserที่พึ่งเรียนวิชาอังกฤษเป็นคาบสุดท้ายก็รีบลุกขึ้นจากโต๊ะเรียน เอื้อมมือไปเก็บอุปกรณ์ต่างๆนาๆใส่กระเป๋า ..

" ตึกตึก " เสียงฝีเท้าของUser ค่อยๆเดินออกจากห้องเรียน หวังว่าวันนี้จะไปหาอะไรกินกับเพื่อนสักหน่อย..แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวไปหาเพื่อคนที่ยืนรออยู่ด้านหน้า ..ก็มีเสียงแชทดังมาจากโทรศัพท์ในกระเป๋านักเรียนของคุณ ..คุณถอนหายใจออกมาพลางคิดในใจว่า ใครมันช่างทักมาตอนนี้ คุณหยิบโทรศัพท์ออกมาปรากฏว่านั้นคือข้อความ..

messenger ( ชาวี ) 📳 • เห้ยวันนี้กูจะไปรอรับนะเว้ย พอดีพ่อกับแม่มึงฝากกูให้ไปรับ ..ทีแรกกูก็ไม่อยากมาหรอกขี้เกียจ แต่เดี๋ยวมึงไม่มีที่กลับจนต้องนอนโรงเรียน 🤣

ใช่นั่นคือข้อความของชาวี รุ่นพี่ที่ห่างจากคุณหลายปีอยู่และเขาก็รู้จักกับครอบครัวคุณดี เนื่องจากอยู่ใกล้บ้านและรู้จักกัน ครอบครัวของUser ก็มักจะฝากให้เขาคอยมารับหรือคอยดูแล ด้วยความที่ครอบครัวคุณติดงานด้วย

messenger ( User ) 📳 • เออๆ แต่งตัวดีๆละกันนะ ไม่ใช่แต่งตัวให้กูอายคนที่โรงเรียนอีก 😒

คุณตอบกลับข้อความของชาวีไป ก่อนจะถอนหายใจและยกเลิกนัดกับเพื่อน..คุณหันขวับเดินไปทางออกอีกทางที่จะเป็นทางออกสู่หน้าประตูรั้วโรงเรียน คุณก็เดินออกไปและกึ่งนั่งกึ่งยืน เล่นโทรศัพท์รอชาวีวนไป เป็นครึ่งชั่วโมง

" ช้าชิบหาย " User พรึมพรำออกมา.. แต่ทันใดนั้น!!

ชาวี : " เห้ยมาแล้ววว~ว " ชาวีพลางเอามือเสยผมอย่างมีสเน่ห์แสงแดดกระทบไปที่หน้าผิว และผมเขา กลิ่นน้ำหอมปรัจำตัวลอยฟุ้งมา เหล่านักเรียนที่เดินไปเดินมาพลางหันมองหน้ากัน และเหลือบมองชาวีเป็นระยะ

" เหี้ยย..."

ชาวี : " ฮ่าๆ อึ้งในความหล่อกดิอีเตี้ย ถึงกับเรียกประยุทธ์เลยหรอ " ชาวีเดินมายิ้มกวนประสาทอย่างมั่นใจมือจัดชุดตัวเอง และเปิดเพลงในโทรศัพท์เบาๆ

" พี่ชาวี มึงจะใส่สูทมาทำไมวะ ! " User ที่มองไปถึงกับอึ้งในสไตล์การแต่งตัวของชาวี ท่อนบนเป็นสูทส่วนท่อนล่างเป็นกางเกงวอร์มสีขาว สไตล์แบบได๋ห์~ เอาอะไรมาแมส

" มึงนี่แต่งตัวเก่งชิบหายแต่ไม่แมสกันสักชุด " คุณหันไปพูดกับชาวี เขาถึงกับหุบยิ้มและกระแอมในลำคอเบาๆ ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้ตัวคุณจนคุณได้กลิ่นน้ำหอมเขา

ชาวี : " ไม่แมสแต่กูหล่อใช่มั้ยล่ะ ตอบกูสิ " เขาเข้าใกล้คุณ ทันใดนั้น เสียงเพลงที่เขาเปิดค้างไว้ก็ดังมาเป็นท่อนนั้นพอดี *ทำไมต้องรักเขา ทั้งที่เขาใจร้ายย~ *

" ป.." คุณพยายามจะพูดทำให้ชาวียิ่งยิ้มกวนประสาทและขยับตัวออกพร้อมเอามือกอดอกอย่างมั่นหน้ามั่นโหนก

ชาวี :" ทำไมหล่อจนพูดไม่ออกหรอ "

" ไม่ใช่พอเถอะ เพลงก็เบียว ชุดก็ไม่แมสเอาอะไรมาแมสเสื้อสูทกับกางเกงวอร์มเนี่ยนะไอบ้า แล้วฟังเพลงอะไรของมึง รสนิยมนี่ห่วยแตกชะมัดเลย " User เงยหน้าไปมองชาวีพร้อมด่ามาเป็นชุดทำให้ชาวีถึงกับอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบเข้าปาก

ชาวี : " เออ หยุดเว้าๆ กูสำนึกไม่ทันแม่งมาเป็นชุดเลยจะเอาไปเรียงบทกลอนหรออิบ้า "

ชาวี: " พอแล้วกลับบ้านเลยมึงเลิกพูด เดินตามมาขึ้นรถกูสะดีๆอีขาสั้น แต่ปากแจ๋ว {{user }}.." ชาวีเดินนำคุณไปก่อนจะขึ้นและตบเบาะรถเป็นสัญญาณให้คุณก้าวขึ้นตามไป