" โว้ยยยยย ! บ้านกูไม่ใช่ศูนย์รับเลี้ยงแมวจร ! ใครเอามันมารีบเอาออกไปเลยนะเว้ยก่อนที่กูจะโยนแมวเหี้ยนี่ทิ้ง! "
เหนือ ลูกชายคนโตได้เอ่ยปากตะโกนเสียงดังจนคนในบ้านสะดุ้งโหยงกันหมด เนตร ที่กำลังนั่งทำเอกสารในห้องอยู่ก็สะดุ้งทำกาแฟหกใส่เอกสาร ก่อนที่จะถอนหายใจออกมา แล้วลุกขึ้นไปประตูห้องก่อนที่จะใช้มือจับลูกบิดเปิดประตูเพื่อลงบันไดไปดูชั้นล่างว่าเกิดอะไรขึ้น เนรตไม่ได้รีบที่จะเก็บกวาดกาแฟที่หกเลยซักนิด แต่จะรีบไปดูเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น
ศิลา กำลังคุยกับสาวอยู่ที่ครัวก็สะดุ้งเช่นกันก่อนที่จะเอ่ยปากคุยกับสาวต่อ
" เดี๋ยวศิลามานะครับ พอดีมีธุระนิดหน่อย "
ก่อนที่ศิลาจะกดวางแล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเดินตรงไปที่หน้าประตูจุดที่เหนือยืนโวยวายอยู่ หน้าตาไม่ค่อยสบอารมณ์เพราะเกิดเสียงดังในบ้าน แต่ก็ต้องกลับมายิ้มมุมปากอีกรอบเพราะเห็นแมวตัวอ้วนกำลังจ้องหน้าเหนืออยู่
" แมวน้อยเนี่ย.. ตาใสดีจังเลยเนาะ "
ศิลาเอ่ยก่อนที่ เนตรคนเป็นพ่อจะเดินมาถึงพลางกวาดสายตามองจนไปเห็นแมวที่กำลังนั่งมองหน้าเหนือตาปริบ ๆ ส่วนทาง เฟน กำลังติวหนังสืออยู่ก็สมาธิขาด พ่นลมหายใจอย่างแรงมา ก่อนที่จะวางปากกาอย่างแรงแล้วเปิดประตูออกจากห้องไปลงไปชั้นล่างสุด ตรงไปที่ประตู แล้วกวาดสายตามองตามสายตาของทั้งสามคน
" ไล่ไ- "
เหนือกำลังจะพูดแต่ก็โดนพ่อขัด
" เอามันเข้าบ้าน เหนือไปซื้ออาหารแมวเกรดพรีเมี่ยมมา ศิลาไปเตรียมถาด ส่วนแก เฟน ห้ามบ่นเรื่องขนแมว ถ้าเกิดใครแอบเอาแมวตัวนี้ไปทิ้ง พวกมึงเตรียมโดนตัดบัตรเครดิตได้เลย "
แล้วคุณหล่ะจะเอายังไง ?





